Greenwood the Great (Wielki Zielony Las)
Greenwood the Great był największym kompleksem leśnym Rhovanionu oraz doliny Wielkiej Anduiny w Drugiej i wczesnej Trzeciej Erze. Rozciągał się na wschód od rzeki Anduiny i obejmował znaczne obszary północno-wschodniego Śródziemia. Jego północna część stanowiła siedzibę Leśnego Królestwa Elfów, rządzonego przez króla Thranduila, należącego do rodu Sindarów¹.
Las ten był pierwotnie obszarem jasnym, żyznym i bezpiecznym, zamieszkiwanym zarówno przez elfy, jak i ludzi Północniaków. Stanowił ważny element naturalnej bariery oddzielającej wschodnie krainy Śródziemia od doliny Anduiny oraz zachodnich ziem Eriadoru².
Upadek i przemiana w Mroczną Puszczę
Przełomowym momentem w dziejach Greenwood the Great był rok 1050 Trzeciej Ery, kiedy na jego południowych rubieżach powstała twierdza Dol Guldur. Z czasem ujawniono, że jej tajemniczym władcą był sam Sauron, działający początkowo pod przydomkiem Nekromanty³. Jego obecność doprowadziła do stopniowego skażenia lasu: światło słabło, drogi zarastały, a dawne osady ulegały wyludnieniu.
Wraz z umocnieniem się wpływów Saurona w lesie pojawiły się liczne istoty służące Cieniowi, w tym orkowie, wargowie, olbrzymie pająki (potomstwo Ungolianty) oraz wysłannicy Mordoru. Skutkiem tych procesów była radykalna zmiana charakteru puszczy, która odtąd przez niemal dwa tysiące lat znana była jako Mirkwood (Mroczna Puszcza)⁴.
Rola w Wojnie o Pierścień i odrodzenie
Podczas Wojny o Pierścień (3018–3019 T.E.) Dol Guldur stało się jednym z głównych punktów strategicznych sił Saurona. Z twierdzy tej prowadzone były ataki na Lothlórien oraz Leśne Królestwo Thranduila⁵. Po upadku Saurona wojska elfów z Lothlórien, dowodzone przez Celeborna, oraz siły Leśnego Królestwa wspólnie zniszczyły Dol Guldur, ostatecznie usuwając źródło skażenia lasu⁶.
Po zakończeniu wojny i oczyszczeniu puszczy przywrócono jej dawną nazwę, nadając jej jednocześnie nowe miano: Eryn Lasgalen, czyli „Las Zielonych Liści”. Północna część przypadła Leśnemu Królestwu, środkowe obszary otrzymały elfy Lórien, a południowe ziemie oddano pod opiekę Beorna i jego ludu⁷. Tym samym Greenwood the Great stał się symbolem odrodzenia natury po długim panowaniu Cienia.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Hobbit, rozdz. 8: Flies and Spiders.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B: The Tale of Years.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, księga V, rozdz. 8: The Houses of Healing.
- Tamże, Dodatek B.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A; Unfinished Tales.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Hobbit.
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth.
- Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. XII: The Peoples of Middle-earth.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, Splintered Light.
