Gorgûn

Gorgûn – określenie używane przez Drúedainów (Wosów) na oznaczenie orków. Termin ten funkcjonował w Trzeciej Erze Słońca, zwłaszcza wśród ludności zamieszkującej Las Drúadan u północnych podnóży Gór Białych¹.

Słowo Gorgûn miało wyraźnie pejoratywny i emocjonalny charakter, odzwierciedlając głęboko zakorzenioną wrogość Drúedainów wobec orków, którzy od wieków stanowili dla nich śmiertelne zagrożenie. W języku i tradycji Wosów termin ten nie był jedynie neutralnym etnonimem, lecz niósł ze sobą konotacje związane z przemocą, skażeniem i nieludzkością².

Drúedainowie, jako lud pierwotny i silnie związany z lasem, pozostawali w niemal nieustannym konflikcie z orkami, które postrzegali jako istoty obce naturalnemu porządkowi świata. W tym kontekście nazwa Gorgûn wpisuje się w szerszy wzorzec tolkienowskiej onomastyki, w której poszczególne ludy nadają wrogom własne, często dehumanizujące określenia (por. Forgoil u Dunlendingów czy Oghor-hai w mowie orków)³.

W czasie Wojny o Pierścień relacja ta nabrała szczególnego znaczenia, gdy Drúedainowie pod wodzą Ghân-buri-Ghâna aktywnie przeciwstawili się siłom Mordoru, prowadząc Rohirrimów bezpiecznymi ścieżkami przez Las Drúadan. Ich pamięć o okrucieństwie Gorgûn była jednym z czynników wzmacniających sojusz z Wolnymi Ludami Zachodu⁴.

Przypisy

J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, t. V, „The Passing of the Grey Company”.
J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The Druedain”.
J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek F; por. także nazewnictwo etniczne w The Silmarillion.
J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, t. V, „The Muster of Rohan”.

Bibliografia

Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth.
Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
Hostetter, Carl F. (red.), Tolkien’s Legendarium: Essays on The History of Middle-earth.
Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.