Glóin

Glóin był krasnoludem z rodu Durina, synem Gróina i bratem Óina, urodzonym w 2783 roku Trzeciej Ery. Należał do pokolenia krasnoludów ukształtowanego przez doświadczenie wygnania i długotrwałych konfliktów z orkami, które w znaczący sposób wpłynęły na jego postawę życiową oraz system wartości. Choć nie wywodził się z bezpośredniej linii królewskiej, pozostawał bliskim i lojalnym sprzymierzeńcem dynastii Durina, a jego działalność miała istotne znaczenie dla dziejów Ereboru i późniejszych losów Śródziemia.

Młodość i doświadczenie wojenne

Jednym z kluczowych wydarzeń w młodości Glóina była Bitwa pod Azanulbizar (2799 T.E.), zwana także Bitwą w Dolinie Azanulbizar lub Bitwą przed Wrotami Morii. W starciu tym krasnoludy pod wodzą Thráina II oraz jego syna Thorina Dębowej Tarczy odniosły zwycięstwo nad orkami, choć za cenę ogromnych strat¹. Udział Glóina w tej bitwie ugruntował jego reputację jako wojownika odważnego i nieustępliwego, silnie przywiązanego do pojęć honoru, zemsty i lojalności rodowej.

Wyprawa do Ereboru

W 2941 roku Trzeciej Ery Glóin dołączył do Wyprawy Thorina Dębowej Tarczy do Samotnej Góry, której celem było odzyskanie Ereboru zajętego przez smoka Smauga². Jako członek Kompanii Thorina uczestniczył w całym przedsięwzięciu, od wędrówki przez Góry Mgliste po wydarzenia zakończone śmiercią Smauga i Bitwą Pięciu Armii.

Po odrodzeniu Królestwa pod Górą Glóin stał się jednym z wpływowych dostojników Ereboru, korzystając z odzyskanego bogactwa i stabilizacji politycznej. Źródła podkreślają jego bezpośredniość i skłonność do otwartego wyrażania opinii, nawet wobec autorytetów, co czyniło go postacią wyrazistą wśród krasnoludzkiej elity³.

Rodzina i późniejsze lata

Glóin należał do nielicznych znanych z imienia krasnoludów, którzy posiadali rodzinę. Jego synem był Gimli, późniejszy członek Drużyny Pierścienia. Informacje o małżonce Glóina pojawiają się jedynie w tradycji i anegdocie, zgodnie z charakterystycznym dla Tolkiena oszczędnym przedstawieniem życia rodzinnego krasnoludów⁴.

W 3018 roku Trzeciej Ery Glóin udał się wraz z Gimlim do Rivendell, by przekazać Elrondowi wieści o rosnącym zagrożeniu ze strony Saurona oraz o zainteresowaniu Mordoru sprawami Ereboru⁵. Choć sam nie wziął udziału w wyprawie Drużyny Pierścienia, odegrał istotną rolę jako świadek i uczestnik narady, podczas której Gimli został wybrany na jednego z Dziewięciu.

Podczas Wojny o Pierścień Glóin brał udział w obronie Ereboru, walcząc u boku króla Dáin II Żelaznej Stopy przeciw siłom Mordoru wysłanym z Dol Guldur⁶.

Śmierć i znaczenie

Glóin zmarł w 15 roku Czwartej Ery, dożywszy sędziwego wieku i będąc jednym z nielicznych bohaterów, których życie objęło dwa wielkie konflikty epoki: wojny krasnoludów z orkami oraz Wojnę o Pierścień. Jego znaczenie polega nie tyle na wyjątkowych czynach jednostkowych, ile na ciągłości pokoleniowej: jako wojownik, doradca i ojciec przekazał dziedzictwo rodu Durina następnemu pokoleniu.

W postaci Glóina Tolkien ukazał archetyp krasnoluda-patriarchy: wiernego tradycji, nieustępliwego w sprawach honoru i zdolnego do przetrwania długich dziejowych burz, nawet jeśli sam nie nosił królewskiej korony.

Przypisy

J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A: „Annals of the Kings and Rulers”.
J.R.R. Tolkien, The Hobbit.
Tamże; por. charakterystyka członków Kompanii Thorina.
J.R.R. Tolkien, The Peoples of Middle-earth.
J.R.R. Tolkien, The Fellowship of the Ring, rozdz. „The Council of Elrond”.
J.R.R. Tolkien, The Return of the King, Dodatek B.

Bibliografia

Tolkien, J.R.R., The Hobbit.
Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
Tolkien, J.R.R., The Peoples of Middle-earth.
Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.