Forodwaith
Forodwaith – nazwa odnosząca się zarówno do rozległej, skrajnie północnej krainy Śródziemia, jak i do ludów, które ją zamieszkiwały w Drugiej i Trzeciej Erze. Termin ten pojawia się w źródłach jako określenie obszarów położonych na północ od Eriadoru i dawnego Arnoru, charakteryzujących się surowym, subarktycznym klimatem oraz niewielką gęstością zaludnienia¹.
Charakterystyka geograficzna
Po upadku Angbandu i zakończeniu Wojny Gniewu północne krańce Ardy uległy znacznemu ochłodzeniu. W tradycji Dúnedainów region Forodwaith uchodził za krainę skutej lodem pustki, w której zimno, śnieg i silne wiatry dominowały przez większą część roku². Obszar ten obejmował m.in. okolice Zatoki Forochel i przyległe tereny lądowe, stanowiące naturalne przedłużenie lodowych obszarów północy.
Forodwaith nie pełniło istotnej roli politycznej ani gospodarczej w dziejach Śródziemia, lecz funkcjonowało jako geograficzna granica znanego świata, oddzielająca cywilizowane krainy od niemal niezamieszkalnych pustkowi.
Lud Forodwaith
Określenie Forodwaith odnosi się również do ludów zamieszkujących te północne obszary. W źródłach wspomina się o nich jedynie fragmentarycznie, najczęściej w kontekście ich zdolności przetrwania w ekstremalnych warunkach klimatycznych³. Nie zachowały się szczegółowe opisy ich organizacji społecznej ani wierzeń.
Z dawnych ludów Forodwaithów wywodzili się Lossothowie, znani w Trzeciej Erze jako „Śnieżni Ludzie z Forochel”. Zamieszkiwali oni wybrzeża Zatoki Forochel i prowadzili życie dostosowane do arktycznych warunków – opierające się na łowiectwie morskim, rybołówstwie oraz sezonowej wędrówce⁴. Dúnedainowie Północy odnotowali ich niezwykłą odporność na zimno oraz odmienność kulturową w porównaniu z ludami Eriadoru.
Znaczenie historyczne
Choć Forodwaith i jego mieszkańcy nie odegrali istotnej roli w wielkich wydarzeniach dziejowych Śródziemia, region ten pełni ważną funkcję w tolkienowskiej wizji świata jako przestrzeni stopniowo przechodzącej od znanych, zamieszkanych krain ku nieoswojonym peryferiom. Forodwaith stanowi przykład obszaru, w którym pamięć o dawnych epokach, zwłaszcza o mrozie i zniszczeniach pozostawionych przez potęgę Morgotha, przetrwała w samej strukturze krajobrazu⁵.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B.
- J.R.R. Tolkien, The Peoples of Middle-earth.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A; por. opisy Lossothów.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Quenta Silmarillion”.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. XII: The Peoples of Middle-earth.
- Hammond, Wayne G., Scull, Christina, The Lord of the Rings: A Reader’s Companion.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
