Forochel
Forochel – arktyczna kraina położona na północnych krańcach północno-zachodniego Śródziemia, na północ od dawnego królestwa Arnoru. Region ten obejmował m.in. Przylądek Forochel oraz Zatokę Forochel, obszary trwale pokryte lodem i śniegiem, charakteryzujące się surowym klimatem, krótkim okresem letnim i długimi nocami zimowymi. W tolkienowskiej geografii Forochel stanowił część jeszcze bardziej rozległej północnej pustki, znanej jako Forodwaith¹.
Charakterystyka geograficzna
Forochel należał do najzimniejszych i najmniej dostępnych regionów Śródziemia. Dominowały tam lodowe wybrzeża, skute morze oraz rozległe, śnieżne równiny. Warunki te czyniły krainę niemal nieprzyjazną dla osadnictwa stałego, a jej znaczenie polityczne i gospodarcze było znikome. Mimo to Forochel odgrywał istotną rolę w narracjach geograficznych i kartograficznych, wyznaczając północne granice znanego świata².
Ludność: Lossothowie
Jedynymi stałymi mieszkańcami Forochel byli Lossothowie, zwani również Śnieżnymi Ludźmi z Forochel. Tolkien przedstawia ich jako potomków dawnych ludów Forodwaith, którzy z biegiem czasu przystosowali się do ekstremalnych warunków klimatycznych północy³. Lossothowie prowadzili koczowniczy lub półkoczowniczy tryb życia, oparty głównie na łowiectwie morskim i lądowym, rybołówstwie oraz zbieractwie.
Ich schronienia budowane były z lodu i śniegu, a odzież sporządzano z futer i skór zwierzęcych. W przekazach Dúnedainów Lossothowie uchodzili za lud prosty, lecz niezwykle odporny i dobrze przystosowany do środowiska, którego inni ludzie nie byli w stanie długotrwale zamieszkiwać⁴.
Kontakty z Dúnedainami i znaczenie historyczne
Forochel pojawia się w źródłach narracyjnych przede wszystkim w kontekście ucieczki króla Arveduiego, ostatniego władcy Arnoru, po upadku Fornostu w 1974 roku Trzeciej Ery. Arvedui znalazł tymczasowe schronienie wśród Lossothów, którzy udzielili mu pomocy i gościny, wykazując się lojalnością mimo braku politycznych więzi z Dúnedainami⁵.
Poza tym epizodem Forochel pozostaje obszarem słabo udokumentowanym w kronikach Śródziemia. Brak szczegółowych relacji sugeruje, że region ten pozostawał na peryferiach wielkich wydarzeń historycznych, funkcjonując raczej jako geograficzny i kulturowy margines świata opisywanego przez Tolkiena.
Znaczenie w legendarium
Forochel pełni w legendarium Tolkiena funkcję symbolicznej granicy – miejsca, gdzie cywilizacja ustępuje surowej naturze. Lossothowie, podobnie jak Drúedainowie czy niektóre ludy Wschodu, ukazują różnorodność ludzkich kultur Śródziemia oraz zdolność przystosowania się ludzi do skrajnie odmiennych warunków środowiskowych⁶.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B.
- J.R.R. Tolkien, The Return of the King, Dodatek A (Historia Arnoru).
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The Lossoth of Forochel”.
- Tamże.
- Tom Shippey, The Road to Middle-earth.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth.
- Tolkien, J.R.R., The Peoples of Middle-earth.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, A Question of Time.
