Forgoil
Forgoil było pogardliwym określeniem używanym przez Dunlendingów wobec Rohirrimów w Trzeciej Erze. Termin ten wywodzi się z języka i tradycji ludów Dunlandu i oznacza dosłownie „słomiane głowy”, co stanowiło aluzję do jasnych, złotych włosów Rohirrimów – cechy wyraźnie odróżniającej ich od ciemnowłosych, autochtonicznych mieszkańców zachodnich podnóży Gór Białych¹.
Określenie Forgoil miało charakter etnicznej obelgi i było wyrazem długotrwałej wrogości pomiędzy tymi dwoma społecznościami. Językowa pogarda odzwierciedlała nie tylko różnice fizyczne, lecz także głęboko zakorzenione napięcia historyczne i polityczne, wynikające z rywalizacji o ziemie dawnego Calenardhonu, który w połowie Trzeciej Ery został przekazany Rohirrimom przez Gondor².
Kontekst historyczny i kulturowy
Dunlendingowie postrzegali Rohirrimów jako najeźdźców i uzurpatorów, którzy przybyli z północy i zajęli ziemie uważane przez lud Dunlandu za własne. Rohirrimowie, zwani także Eorlingami, szybko zdominowali region dzięki mobilnej i dobrze zorganizowanej kawalerii, co wzmacniało zarówno strach, jak i nienawiść ich przeciwników³.
W tym kontekście termin Forgoil pełnił funkcję językowego narzędzia dehumanizacji – redukował przeciwnika do cechy zewnętrznej i ośmieszał jego odmienność kulturową. Podobne mechanizmy nazewnicze Tolkien konsekwentnie stosował w swoim legendarium jako sposób ukazania konfliktów etnicznych i propagandy plemiennej⁴.
Użycie w narracji i znaczenie literackie
Słowo Forgoil pojawia się w relacjach dotyczących wojen Dunlendingów z Rohanem, a także w kontekście sojuszu części Dunlendingów z Sarumanem w czasie Wojny o Pierścień. Wówczas termin ten funkcjonował jako element retoryki mobilizującej do walki przeciw Rohirrimom, zwłaszcza przed bitwą pod Helmowym Jarem w 3019 roku Trzeciej Ery⁵.
Z perspektywy narracyjnej określenie to podkreśla antagonizm kulturowy pomiędzy ludem konnych wojowników a społecznością górsko-rolniczą, a zarazem ukazuje, jak język staje się nośnikiem pamięci krzywd, resentymentów i tożsamości zbiorowej.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, ks. III, rozdz. 7.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A: „Annals of the Kings and Rulers”.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The Battles of the Fords of Isen”.
- T.A. Shippey, The Road to Middle-earth.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, ks. III, rozdz. 8.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. XII.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, A Question of Time: J.R.R. Tolkien’s Road to Faërie.
