Finduilas
Finduilas jest imieniem noszonym przez dwie odrębne postacie kobiece w legendarium J.R.R. Tolkiena: elficką księżniczkę z Pierwszej Ery, związaną z dziejami Nargothrondu, oraz arystokratkę Dúnedainów z Trzeciej Ery, żonę namiestnika Gondoru. W obu przypadkach imię to wiąże się z motywami piękna, straty i niespełnienia, choć funkcjonuje w odmiennych kontekstach historycznych i kulturowych¹.
Finduilas z Dol Amroth (Trzecia Era)
Finduilas z Dol Amroth urodziła się w 2950 roku Trzeciej Ery jako córka księcia Adrahila II, władcy nadmorskiego księstwa Belfalas. Pochodziła z rodu Dúnedainów o silnych tradycjach elfickich i morskich, co odróżniało kulturę Dol Amroth od bardziej surowego charakteru Minas Tirith².
Została żoną Denethora II, późniejszego namiestnika Gondoru, i matką jego dwóch synów: Boromira i Faramira. Źródła podkreślają jej łagodny charakter, urodę oraz wrażliwość, które kontrastowały z coraz bardziej ponurą i zamkniętą osobowością Denethora³.
Życie Finduilas w Minas Tirith było naznaczone alienacją i melancholią. Tęskniła za światłem i powietrzem wybrzeży Belfalas, a ciężar dworskich obowiązków oraz emocjonalny dystans męża doprowadziły do jej stopniowego osłabienia. Zmarła w 2988 roku Trzeciej Ery, w wieku trzydziestu ośmiu lat⁴. Jej śmierć miała trwały wpływ na psychikę Denethora oraz na relację między ojcem a młodszym synem, Faramirem.
Finduilas z Nargothrondu (Pierwsza Era)
Finduilas, córka Orodretha, była elficką księżniczką Noldorów i jedną z ostatnich przedstawicielek królewskiego rodu Nargothrondu. Żyła w drugiej połowie Pierwszej Ery i odegrała istotną rolę w tragicznych dziejach tego królestwa⁵.
Początkowo jej uczucie skierowane było ku Gwindorowi, jednemu z najznamienitszych lordów Nargothrondu. Po jego powrocie z niewoli Angbandu – złamanego fizycznie i duchowo – Finduilas stopniowo oddaliła się od niego. Jej uwaga zwróciła się ku Túrinowi Turambarowi, którego męstwo i charyzma wzbudziły w niej miłość, nieodwzajemnioną i naznaczoną milczeniem⁶.
Po zniszczeniu Nargothrondu w 496 roku Pierwszej Ery Finduilas została uprowadzona przez orków. Podczas próby odbicia jeńców przez Haladinów została zamordowana przy Przeprawie przez Teiglin. Jej śmierć stała się jednym z najboleśniejszych momentów w losach Túrina, pogłębiając motyw klątwy i nieuchronnej straty, który dominuje w jego historii⁷.
Znaczenie imienia i interpretacja
Imię Finduilas (sind. „warkocz białych kwiatów” lub „jasnowłosa dziewczyna”) niesie ze sobą konotacje delikatności, piękna i przemijania⁸. Obie postacie, mimo dzielących je epok i ras, pełnią podobną funkcję symboliczną: są figurami utraconego światła w świecie naznaczonym wojną, dumą i tragicznymi wyborami mężczyzn, z którymi ich losy zostały splecione.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- Tamże.
- Tamże.
- The Silmarillion, „Of Túrin Turambar”.
- Tamże.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Etymologies.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings, zwłaszcza Dodatki.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The Etymologies.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.
