Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Fëanor był najstarszym synem Finwëgo, Najwyższego Króla Noldorów, oraz Míriel Serindë. Na imię miał Curufinwë, lecz zwano go Fëanorem, co znaczy „Duch Ognia”. Był księciem Noldorów w Eldamarze i poślubił Nerdanel, z którą miał siedmiu synów: Maedhrosa, Maglora, Celegorma, Caranthira, Curufina, Amroda i Amrasa.
Fëanor uchodził za najpotężniejszego wśród Noldorów duchem i umysłem, a także za największego rzemieślnika spośród Dzieci Ilúvatara. Udoskonalił pismo zwane tengwarami i stworzył wiele dzieł kunsztu. Jemu przypisuje się także wykonanie palantírów. Największym jednak jego dziełem były Silmarile, trzy klejnoty, w których zamknął światło Dwóch Drzew Valinoru. Stały się one przedmiotem pożądania Melkora.
Po zniszczeniu Drzew i zamordowaniu Finwëgo przez Melkora Fëanor poprzysiągł wraz z synami straszliwą przysięgę odzyskania Silmarilów za wszelką cenę. Nazwał Melkora imieniem Morgoth, Czarny Nieprzyjaciel Świata, i podniósł bunt przeciw Valarom. Na czele części Noldorów wyruszył do Śródziemia, dopuszczając się w Alqualondë pierwszego bratobójstwa wśród Elfów, aby zdobyć okręty Telerich.
Po przybyciu do Beleriandu stoczył z siłami Morgotha Bitwę pod Gwiazdami, w której orki zostały rozgromione. Fëanor, uniesiony gniewem, ruszył jednak zbyt daleko w pościgu za wrogiem. Został odcięty od swych wojsk i otoczony przez Balrogów. Śmiertelnie raniony przez ich wodza Gothmoga, zmarł w Mithrim. Przed śmiercią przekazał królewską władzę nad Noldorami swemu najstarszemu synowi Maedhrosowi.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. F