Éothéod

written by Anna Eldameldor Mokos

Éothéod

Éothéod byli północnym ludem ludzi zamieszkującym w Trzeciej Erze Śródziemia obszary na wschód od Gór Mglistych, znanym przede wszystkim z wysokiego kunsztu jeździeckiego, mobilnego stylu walki oraz silnej organizacji plemiennej. Stanowili bezpośrednich przodków późniejszych Rohirrimów¹.

Pochodzenie i migracje

Éothéodowie wywodzili się z ludów Północy spokrewnionych z Edainami Pierwszej Ery. Około roku 1977 Trzeciej Ery zostali poprowadzeni przez wodza Frumgara do górnej doliny Anduiny, gdzie osiedlili się na obszarze pomiędzy Carrockiem a ujściem rzeki Gladden². Region ten zapewniał dogodne warunki do hodowli koni oraz prowadzenia koczowniczo-półosiadłego trybu życia.

Elity przywódcze i tradycja wojownicza

Syn Frumgara, Fram, zapisał się w tradycji Éothéodów jako bohater legendarny dzięki zabiciu smoka Scathy Robaka, jednego z zimnych smoków zamieszkujących Góry Szare³. Zwycięstwo to miało zarówno znaczenie militarne, jak i symboliczne, umacniając pozycję rodu przywódczego wśród ludu.

Z tej samej linii wywodzili się późniejsi wodzowie Éothéodów, w tym Léod, a następnie jego syn Eorl, zwany Młodym. Eorl zasłynął ujarzmieniem Felarófa, legendarnego konia uznawanego za protoplastę rasy Mearasów, co na trwałe związało tożsamość ludu z kulturą jeździecką⁴.

Bitwa na Polach Celebrantu i przełom dziejowy

Decydującym momentem w historii Éothéodów była interwencja wojskowa z roku 2510 Trzeciej Ery, kiedy Eorl Młody odpowiedział na wezwanie namiestnika Gondoru, Ciriona. Prowadząc konnicę Éothéodów przez długą i trudną drogę na południe, Eorl rozgromił wojska Balchothów i sprzymierzonych z nimi orków w bitwie na Polach Celebrantu⁵.

Zwycięstwo to nie tylko ocaliło Gondor przed klęską, lecz także zapoczątkowało trwały sojusz polityczno-wojskowy pomiędzy oboma ludami.

Przekształcenie w Rohirrimów

W dowód wdzięczności Cirion nadał Éothéodom prowincję Calenardhon, która od tego momentu zaczęła być znana jako Rohan. Lud Éothéodów przesiedlił się na południe, przyjmując nową nazwę Rohirrimowie, natomiast Eorl Młody został koronowany na pierwszego króla Marchii⁶.

Migracja ta stanowiła moment przejściowy między formą plemienną a ustabilizowanym królestwem, zachowując jednak wiele dawnych elementów kultury Éothéodów: strukturę wojskową opartą na konnicy, kult przodków oraz silne związki władzy z rodem panującym.

Znaczenie historyczne

Éothéodowie zajmują szczególne miejsce w dziejach Trzeciej Ery jako lud przejściowy, łączący tradycje Północy z politycznym i kulturowym dziedzictwem Gondoru. Ich historia ukazuje proces transformacji plemienia wojowników w jedno z najważniejszych królestw ludzi Śródziemia.

Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
  2. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „Cirion and Eorl”.
  3. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
  4. Tamże.
  5. J.R.R. Tolkien, The Return of the King, Dodatek B.
  6. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.