Eorlingas

written by Anna Eldameldor Mokos

Eorlingas

Eorlingas (l. poj. Eorling) to określenie stosowane w Trzeciej Erze Śródziemia wobec Rohirrimów, ludu jeźdźców zamieszkujących królestwo Rohanu. Nazwa wywodzi się od imienia Eorla Młodego, pierwszego króla Rohanu i założyciela dynastii panującej w Meduseld przez blisko pięć stuleci¹.

Etymologia i znaczenie nazwy

Termin Eorlingas oznacza dosłownie „ludzi Eorla” lub „potomków Eorla” i funkcjonuje jako etnonim o charakterze genealogicznym i symbolicznym. Podkreśla on ciągłość władzy królewskiej oraz wspólnotę pochodzenia Rohirrimów, którzy postrzegali siebie jako lud związany przysięgą, pamięcią historyczną i dziedzictwem jednego przodka².

W języku Rohirrimów (opartym na staroangielskim) nazwa ta miała również wymiar honorowy, wskazując na lojalność wobec rodu panującego oraz ideału króla-wojownika, uosabianego przez Eorla Młodego³.

Kontekst historyczny

Eorl Młody poprowadził Éothéodów z dolin górnego Anduiny do Calenardhonu po zwycięstwie nad Balchothami i Easterlingami w bitwie na Polach Celebrantu (2510 Trzeciej Ery). W nagrodę za pomoc Gondorowi otrzymał tę krainę jako dziedziczne królestwo, odtąd znane jako Rohan⁴.

Od tego momentu jego potomkowie – zwani Eorlingami w węższym sensie dynastycznym – zasiadali na tronie Rohanu, a cały lud przyjął nazwę Eorlingas jako znak wspólnej tożsamości i ciągłości dziejowej⁵.

Eorlingas a kultura Rohanu

Samookreślenie Eorlingas było ściśle związane z kulturą jeździecką Rohirrimów. Eorl uchodził za pierwszego władcę, który ujarzmił Mearasy, legendarną rasę koni określanych jako „książęta koni”, dostępnych wyłącznie królewskiej linii⁶. Związek między władzą królewską, rodem Eorla a końmi Mearas miał charakter niemal sakralny i stanowił jeden z fundamentów ideologii Rohanu.

W pieśniach i tradycji ustnej Rohirrimów miano Eorlingas funkcjonowało nie tylko jako nazwa etniczna, lecz także jako określenie wspólnoty losu, zobowiązanej do obrony ziemi, króla i dawnych przysiąg⁷.

Znaczenie w Trzeciej Erze

W czasie Wojny o Pierścień nazwa Eorlingas pojawia się w źródłach zarówno jako synonim Rohirrimów, jak i jako określenie ich armii konnej. Podkreśla ona ciągłość tradycji sięgającej Eorla Młodego, której kulminacją było przybycie Rohirrimów na Pola Pelennoru pod wodzą króla Théodena, potomka Eorla w siedemnastym pokoleniu⁸.

Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
  2. Tamże.
  3. T. Shippey, The Road to Middle-earth.
  4. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „Cirion and Eorl”.
  5. J.R.R. Tolkien, The Return of the King, Dodatek B.
  6. J.R.R. Tolkien, The Two Towers, ks. III.
  7. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, ks. V.
  8. Tamże, The Return of the King.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.