Entwood

written by Anna Eldameldor Mokos

Entwood (Las Entów, Fangorn)

Entwood, znany szerzej jako Las Fangorn (Fangorn Forest), był prastarym kompleksem leśnym położonym u południowych krańców Gór Mglistych, w dolinach rzeki Anduiny. Obszar ten należał do najstarszych zachowanych lasów Śródziemia i uchodził za relikt pierwotnej roślinności Ardy, istniejącej jeszcze przed znaczną ingerencją Dzieci Ilúvatara¹.

Las stanowił główną siedzibę Entów — pradawnej rasy istot powołanych do ochrony Olvarów (bytów roślinnych) — i z tego względu bywał określany mianem Lasu Entów.

Nazewnictwo i etymologia

Nazwa Fangorn pochodzi od imienia najstarszego znanego Enta, zwanego w języku Westron Drzewcem (Treebeard), który od niepamiętnych czasów pełnił funkcję nieformalnego władcy i strażnika tego obszaru². W tradycji elfickiej imię Fangorn funkcjonowało zarówno jako nazwa osobowa, jak i topograficzna, co podkreślało silne utożsamienie Enta z lasem jako całością.

Charakterystyka przyrodnicza

Entwood wyróżniał się wyjątkową starożytnością i gęstością drzewostanu. Znaczna część jego drzew pamiętała czasy sprzed Pierwszej Ery, a wiele z nich wykazywało cechy półświadome lub przynajmniej reagujące na obecność Entów³. W obrębie lasu występowały również Huorny — istoty drzewiaste o niejednoznacznym statusie ontologicznym, stojące pomiędzy zwykłymi drzewami a Entami.

Z perspektywy ludzi i Rohirrimów las uchodził za miejsce niebezpieczne i pełne grozy, czemu sprzyjały zarówno jego dzikość, jak i krążące opowieści o „chodzących drzewach” oraz zaginięciach wędrowców⁴.

Rola historyczna

Podczas Wojny o Pierścień Entwood odegrał istotną rolę militarną i symboliczną. To właśnie w jego obrębie doszło do zwołania Entmootu, zgromadzenia Entów, które podjęło decyzję o wystąpieniu przeciwko Sarumanowi. Następstwem tej decyzji był Marsz Entów i zniszczenie Isengardu, co w znaczący sposób osłabiło potencjał jednego z głównych sprzymierzeńców Saurona⁵.

Po wojnie las pozostał pod opieką Entów, jednak już wówczas uznawano ich rasę za ginącą, a Entwood — za jedno z ostatnich miejsc, w których zachowała się pierwotna więź pomiędzy rozumnymi istotami a światem roślinnym Ardy⁶.

Znaczenie symboliczne

W ujęciu interpretacyjnym Entwood stanowi literacki symbol przedhistorycznej natury, opierającej się ekspansji cywilizacji i techniki. W kontraście do uprzemysłowionego Isengardu Sarumana las Fangorn reprezentuje świat powolny, organiczny i pamiętający czasy, w których harmonia pomiędzy istotami rozumnymi a przyrodą nie została jeszcze zerwana⁷.

Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Two Towers, ks. III, rozdz. IV.
  2. Tamże; por. Appendix F do The Lord of the Rings.
  3. J.R.R. Tolkien, The Two Towers, ks. III.
  4. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
  5. J.R.R. Tolkien, The Two Towers, ks. III–IV.
  6. J.R.R. Tolkien, The Return of the King, Dodatek B.
  7. T. Shippey, The Road to Middle-earth.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.