Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Gdy Ludzie po raz pierwszy pojawili się w Śródziemiu, Elfy spoglądały na nich ze zdumieniem. W porównaniu z Pierworodnymi Ludzie wydawali się rasą kruchą, podatną na chłód, głód, choroby i starość. Avari ze Wschodu uczyli ich wielu umiejętności potrzebnych do przetrwania, lecz mimo to Elfy dostrzegały, jak szybko przemija życie Drugorodnych. Zanim zdążyły w pełni poznać człowieka, ten często umierał, dotknięty wiekiem lub chorobą.
Szczególne przerażenie budziły wśród Elfów choroby, które nawiedzały Ludzi i szerzyły się wśród nich z niszczącą siłą. Elfy nie znały podobnych plag i nie podlegały takim cierpieniom ciała. Z litości nad losem Drugorodnych niektóre z Elfów nazywały Ludzi mianem Engwar, co w ich języku oznaczało „chorowici”.
Bibliografia
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. E

