Elfy
Elfowie, zwani przez siebie Quendi, byli Pierworodnymi Dziećmi Ilúvatara. Przebudzili się nad jeziorem Cuiviénen w czasie, gdy Varda rozpaliła gwiazdy nad Śródziemiem, dlatego od początku umiłowali światło gwiazd i czcili Vardę, Elentári, Królową Gwiazd. Byli nieśmiertelni, dopóki trwała Arda, wolni od chorób i starości, choć mogli zginąć od broni, ognia lub z wielkiego żalu. Wzrastali w mądrości i pięknie z upływem lat, a w ich oczach jaśniało światło, które ujrzeli w godzinie przebudzenia.
Gdy Valarowie pokonali Melkora w Utumno, wezwali elfów do Amanu. Ci, którzy podjęli Wielką Wędrówkę na Zachód, zostali nazwani Eldarami, a ci, którzy pozostali, Avari. Wśród Eldarów wyróżniano trzy rody: Vanyarów pod wodzą Ingwëgo, Noldorów, których królem był Finwë, oraz Telerich, którym przewodził Elwë. Nie wszyscy Teleri dotarli do Amanu; część z nich pozostała w Beleriandzie jako Sindarowie, Nandorowie i inne odłamy.
W Amanie Eldarowie zamieszkali w Eldamarze. Vanyarowie i Noldorowie zbudowali Tirion na wzgórzu Túna, a Teleri założyli Alqualondë, Przystań Łabędzi. W Śródziemiu Sindarowie stworzyli królestwo Doriathu ze stolicą w Menegroth, a później Noldorowie powrócili do Beleriandu, ścigając Morgotha po kradzieży Silmarilów. W wyniku buntu Fëanora doszło do pierwszego bratobójstwa w Alqualondë. Wojna o Silmarile przyniosła zagładę wielu królestw elfów, a po Wojnie Gniewu Beleriand został zatopiony.
W Drugiej Erze elfowie utrzymywali królestwa w Lindonie pod panowaniem Gil galada, w Eregionie, gdzie Gwaith i Mírdain wykuwali Pierścienie Władzy, oraz w leśnych krainach. Po zdradzie Saurona i wojnie z nim wielu z nich schroniło się w Imladris pod wodzą Elronda. W Ostatnim Przymierzu Elfów i Ludzi Gil galad poległ, a potęga elfów w Śródziemiu zaczęła słabnąć.
W Trzeciej Erze istniały jeszcze Lindon, Imladris, Lothlórien i Leśne Królestwo. Elfowie uczestniczyli w Wojnie o Pierścień, po której, wraz ze zniszczeniem Jedynego Pierścienia, zakończyła się ich epoka w Śródziemiu. W Czwartej Erze większość z nich odpłynęła na Zachód Szarymi Statkami Círdana, udając się Prostą Drogą do Amanu, a ich obecność w Śródziemiu stała się jedynie wspomnieniem dawnych dni.
Bibliografia
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. E