Elendili

written by Anna Eldameldor Mokos

Elendili („Wierni”)

Elendili (quen. Elendilí), określani w źródłach jako „Wierni”, stanowili stronnictwo Númenorejczyków, które zachowało lojalność wobec Valarów oraz przyjazne relacje z Eldarami, w przeciwieństwie do dominującego w późnym Númenorze Stronnictwa Królewskiego (King’s Men). Nazwa Elendili wywodzi się od imienia Elendila oraz rdzenia elend- („elf”), co podkreśla ideowy i kulturowy związek tej grupy z elfami i zachodnią tradycją Amanu¹.

W okresie narastającego kryzysu Númenoru Elendili sprzeciwiali się polityce izolacjonizmu, kultowi potęgi i rosnącej wrogości wobec Valarów, a także praktykom religijnym wprowadzonym pod wpływem Saurona. Ich głównym ośrodkiem była Andúnië w zachodniej części wyspy, gdzie zachowywano dawne tradycje i języki Eldarów². Z tego kręgu wywodził się Elendil Wysoki, potomek władców Andúnië, który stał się przywódcą Wiernych w końcowym okresie istnienia Númenoru.

Według relacji zawartej w Akallabêth, w roku 3319 Drugiej Ery, podczas kataklizmu znanego jako Upadek Númenoru, Elendili uniknęli zagłady. Pod wodzą Elendila oraz jego synów, Isildura i Anáriona, opuścili tonącą wyspę na dziewięciu statkach i dopłynęli do wybrzeży Śródziemia³. Ich ocalenie bywa interpretowane w źródłach jako konsekwencja wierności dawnej Przymierzu Ludzi z Valarami.

Po przybyciu do Śródziemia Elendili założyli dwa królestwa Dúnedainów: Arnor na północy oraz Gondor na południu. Elendil objął tytuł Najwyższego Króla obu królestw, podczas gdy jego synowie sprawowali bezpośrednią władzę w Gondorze⁴. Potomkowie Elendilich odegrali zasadniczą rolę w dziejach Drugiej i Trzeciej Ery, w tym w Ostatnim Sojuszu Elfów i Ludzi oraz w długotrwałej walce z Sauronem.

Linia królewska Elendilich przetrwała upadek Arnoru w postaci wędrownych Strażników Północy. Jej ostatnim znanym przedstawicielem był Aragorn II, syn Arathorna, który po Wojnie o Pierścień został koronowany jako król Elessar Telcontar, przywracając jedność Arnoru i Gondoru i symbolicznie domykając dzieje Elendilich w Czwartej Erze⁵.

Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Akallabêth”.
  2. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „A Description of the Island of Númenor”.
  3. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Akallabêth”.
  4. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A (I).
  5. J.R.R. Tolkien, Appendix A, „The Tale of Aragorn and Arwen”.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings wraz z Dodatkami.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.