Eglath

Eglath
Listen to this article
image_print

Eglath

Eglath (sindar. „Porzuceni”) to określenie używane wobec tej części ludu Telerich, która w czasie Wielkiej Podróży Elfów w Wieku Gwiazd zatrzymała się w Beleriandzie i nie podążyła dalej na Zachód ku Amanowi. Nazwa ta odzwierciedlała ich szczególny status – elfów pozostawionych bez wodza i wyłączonych z dalszego nurtu wędrówki Eldarów¹.

Bezpośrednią przyczyną pozostania Eglathów w Beleriandzie było zaginięcie ich króla Elwëgo Singollo, jednego z trzech głównych przywódców Wielkiej Podróży. Elwë, wędrując przez las Nan Elmoth, został owładnięty czarem Meliany, Mai z Dworu Valarów, i zniknął z oczu swego ludu. Telerowie przez długi czas poszukiwali swego władcy, wstrzymując marsz i rozbijając obozowiska w zachodnim Beleriandzie².

Po latach bezowocnych poszukiwań część Telerich uznała Elwëgo za utraconego. Pod przewodnictwem jego brata Olwëgo wznowili oni wędrówkę na Zachód, ostatecznie docierając do Amanu i osiedlając się w Alqualondë. Ci natomiast, którzy pozostali wierni Elwëmu i nie opuścili Beleriandu, zostali nazwani Eglath, co wyrażało zarówno ich opuszczenie przez przewodnika, jak i ich świadomy wybór trwania w miejscu³.

Status Eglathów uległ zasadniczej przemianie, gdy Elwë powrócił jako Elu Thingol, Król Szarego Płaszcza, wraz z Melianą. Jego powrót nie tylko przywrócił im przywództwo, lecz także zapoczątkował powstanie potężnego królestwa Doriathu. Od tego momentu lud Eglath zaczął być powszechnie określany mianem Sindarów („Szarych Elfów”)⁴.

W Wieku Gwiazd i na początku Pierwszej Ery Sindarowie, wywodzący się bezpośrednio z Eglathów, stanowili najpotężniejszy i najbardziej rozwinięty lud elfów Śródziemia, mimo iż nigdy nie ujrzeli Światła Dwóch Drzew Valinoru. Ich kultura, język (sindarin) oraz organizacja polityczna odegrały kluczową rolę w dziejach Beleriandu, a dziedzictwo Eglathów przetrwało w pamięci elfów jako symbol wierności, cierpliwości i zakorzenienia w Śródziemiu⁵.


Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Coming of the Elves and the Captivity of Melkor”.
  2. Tamże.
  3. Tamże; por. także The History of Middle-earth, t. XI: The War of the Jewels.
  4. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of Thingol and Melian”.
  5. Tamże; por. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. X–XI.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, A Question of Time: J.R.R. Tolkien’s Road to Faërie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Translate »