Dwalin
Dwalin
Dwalin, syn Fundina i młodszy brat Balina, był krasnoludem z rodu Durina oraz jednym z najdłużej żyjących i najbardziej doświadczonych wojowników swego ludu. Urodził się w 2772 roku Trzeciej Ery w Królestwie pod Górą (Ereborze), w okresie bezpośrednio poprzedzającym jego zniszczenie przez smoka Smauga w roku 2770 T.E.¹ Doświadczenie wygnania i utraty ojczyzny ukształtowało całe jego życie i postawę wobec świata.
Wczesne lata i charakter
Źródła przedstawiają Dwalina jako krasnoluda o silnie wojowniczym usposobieniu, cechującego się bezpośredniością, odwagą i głęboką lojalnością wobec własnego rodu². W przeciwieństwie do swego starszego brata Balina, który z czasem nabrał cech refleksyjnych i dyplomatycznych, Dwalin pozostał postacią surową i nieustępliwą. Tradycja przypisuje mu nieufność wobec obcych ludów, zwłaszcza elfów, co odzwierciedlało szersze napięcia historyczne między krasnoludami a Eldarami³.
Wyprawa Thráina II
W 2841 roku Trzeciej Ery Dwalin należał do nielicznych krasnoludów, którzy towarzyszyli królowi Thráinowi II w jego ostatniej, nieudanej próbie powrotu do Ereboru. Wyprawa zakończyła się pojmaniem Thráina przez sługi Saurona i jego śmiercią w Dol Guldur⁴. Wydarzenie to miało trwały wpływ na Dwalina, wzmacniając jego determinację i wrogość wobec sił Ciemności, lecz nie osłabiając woli dalszej walki o odzyskanie dziedzictwa rodu Durina.
Członek Kompanii Thorina
W 2941 roku T.E. Dwalin dołączył do Kompanii Thorina II Dębowej Tarczy, biorącej udział w wyprawie do Ereboru. W jej ramach pełnił funkcję jednego z głównych wojowników, należąc do najbardziej doświadczonych i fizycznie najsilniejszych członków drużyny⁵. W początkowej fazie wyprawy był jednym z krasnoludów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo Bilba Bagginsa.
Po śmierci Smauga i Bitwie Pięciu Armii Dwalin pozostał wiernym stronnikom nowego króla, Dáina II Żelaznej Stopy, uczestnicząc w odbudowie Królestwa pod Górą⁶.
Długowieczność i późniejsze lata
Według dodatków historycznych do Władcy Pierścieni Dwalin dożył 3112 roku Trzeciej Ery, osiągając wiek około 340 lat, co czyni go jednym z najdłużej żyjących krasnoludów znanych z imienia w legendarium Tolkiena⁷. Przeżył większość członków Kompanii Thorina, w tym własnego brata Balina, i stał się żywym świadkiem wydarzeń sięgających czasów sprzed zniszczenia Ereboru.
Znaczenie i interpretacja
W ujęciu interpretacyjnym Dwalin reprezentuje archetyp wojownika-strażnika pamięci, uosabiającego nieprzerwaną ciągłość rodu Durina. W przeciwieństwie do postaci bardziej refleksyjnych lub tragicznych, jego rola polega na trwaniu, wierności i fizycznym podtrzymywaniu dziedzictwa krasnoludów. Jego długie życie symbolicznie łączy okres upadku Ereboru, czas wygnania oraz jego ostateczne odrodzenie.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Hobbit.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A: „Durin’s Folk”.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, rozdz. „O Sindarach”.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- J.R.R. Tolkien, The Hobbit, rozdz. I–XVII.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B: „The Tale of Years”.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Hobbit.
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.