Dwalin

Dwalin

Dwalin, syn Fundina i młodszy brat Balina, był krasnoludem z rodu Durina oraz jednym z najdłużej żyjących i najbardziej doświadczonych wojowników swego ludu. Urodził się w 2772 roku Trzeciej Ery w Królestwie pod Górą (Ereborze), w okresie bezpośrednio poprzedzającym jego zniszczenie przez smoka Smauga w roku 2770 T.E.¹ Doświadczenie wygnania i utraty ojczyzny ukształtowało całe jego życie i postawę wobec świata.

Wczesne lata i charakter

Źródła przedstawiają Dwalina jako krasnoluda o silnie wojowniczym usposobieniu, cechującego się bezpośredniością, odwagą i głęboką lojalnością wobec własnego rodu². W przeciwieństwie do swego starszego brata Balina, który z czasem nabrał cech refleksyjnych i dyplomatycznych, Dwalin pozostał postacią surową i nieustępliwą. Tradycja przypisuje mu nieufność wobec obcych ludów, zwłaszcza elfów, co odzwierciedlało szersze napięcia historyczne między krasnoludami a Eldarami³.

Wyprawa Thráina II

W 2841 roku Trzeciej Ery Dwalin należał do nielicznych krasnoludów, którzy towarzyszyli królowi Thráinowi II w jego ostatniej, nieudanej próbie powrotu do Ereboru. Wyprawa zakończyła się pojmaniem Thráina przez sługi Saurona i jego śmiercią w Dol Guldur⁴. Wydarzenie to miało trwały wpływ na Dwalina, wzmacniając jego determinację i wrogość wobec sił Ciemności, lecz nie osłabiając woli dalszej walki o odzyskanie dziedzictwa rodu Durina.

Członek Kompanii Thorina

W 2941 roku T.E. Dwalin dołączył do Kompanii Thorina II Dębowej Tarczy, biorącej udział w wyprawie do Ereboru. W jej ramach pełnił funkcję jednego z głównych wojowników, należąc do najbardziej doświadczonych i fizycznie najsilniejszych członków drużyny⁵. W początkowej fazie wyprawy był jednym z krasnoludów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo Bilba Bagginsa.

Po śmierci Smauga i Bitwie Pięciu Armii Dwalin pozostał wiernym stronnikom nowego króla, Dáina II Żelaznej Stopy, uczestnicząc w odbudowie Królestwa pod Górą⁶.

Długowieczność i późniejsze lata

Według dodatków historycznych do Władcy Pierścieni Dwalin dożył 3112 roku Trzeciej Ery, osiągając wiek około 340 lat, co czyni go jednym z najdłużej żyjących krasnoludów znanych z imienia w legendarium Tolkiena⁷. Przeżył większość członków Kompanii Thorina, w tym własnego brata Balina, i stał się żywym świadkiem wydarzeń sięgających czasów sprzed zniszczenia Ereboru.

Znaczenie i interpretacja

W ujęciu interpretacyjnym Dwalin reprezentuje archetyp wojownika-strażnika pamięci, uosabiającego nieprzerwaną ciągłość rodu Durina. W przeciwieństwie do postaci bardziej refleksyjnych lub tragicznych, jego rola polega na trwaniu, wierności i fizycznym podtrzymywaniu dziedzictwa krasnoludów. Jego długie życie symbolicznie łączy okres upadku Ereboru, czas wygnania oraz jego ostateczne odrodzenie.


Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Hobbit.
  2. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A: „Durin’s Folk”.
  3. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, rozdz. „O Sindarach”.
  4. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
  5. J.R.R. Tolkien, The Hobbit, rozdz. I–XVII.
  6. Tamże.
  7. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B: „The Tale of Years”.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Hobbit.
  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.