Durin VI
Durin VI był jednym z królów krasnoludów z rodu Durina Nieśmiertelnego, władającym wielkim podziemnym królestwem Khazad-dûm (późniejszą Morią) w Trzeciej Erze. Urodził się w roku 1731 T.E. i panował w okresie szczytowego rozwoju gospodarczego Morii, gdy krasnoludy intensyfikowały wydobycie mithrilu, najcenniejszego z metali Śródziemia¹.
Panowanie i kontekst historyczny
Za rządów Durina VI Khazad-dûm pozostawało najpotężniejszym i najludniejszym królestwem krasnoludów. Mithril, wydobywany głęboko pod masywem Caradhrasu (Redhornu), był surowcem o znaczeniu nie tylko ekonomicznym, lecz także politycznym, cenionym przez elfy i ludzi oraz wykorzystywanym w wyrobach o wyjątkowej trwałości².
Postępująca eksploatacja coraz głębszych pokładów doprowadziła jednak do naruszenia obszarów, które w zamierzchłych czasach zostały zapieczętowane. W roku 1980 Trzeciej Ery krasnoludzcy górnicy obudzili potężnego demona z rodu Maiarów – Balroga, znanego później jako Durin’s Bane („Zguba Durina”)³.
Śmierć i upadek Khazad-dûm
W tym samym roku Durin VI zginął z rąk Balroga, stając się symboliczną ofiarą pychy i nadmiernej ingerencji w głębiny Ardy. W 1981 T.E. śmierć poniósł również jego syn i następca, Náin I, co ostatecznie złamało opór krasnoludów⁴.
Wydarzenia te doprowadziły do opuszczenia Khazad-dûm i zakończyły trwającą ponad tysiąc lat dominację krasnoludów w tej twierdzy. Od tego czasu dawne królestwo zaczęto określać mianem Morii (sind. „Czarna Otchłań”), a Balrog stał się jej mrocznym władcą przez kolejne stulecia⁵.
Znaczenie historyczne
Śmierć Durina VI stanowi jeden z najważniejszych momentów w dziejach krasnoludów Trzeciej Ery. Upadek Morii zapoczątkował diasporę ludu Durina, którego przedstawiciele osiedlili się m.in. w Ereborze, Górach Błękitnych oraz Żelaznych Wzgórzach. W tradycji krasnoludzkiej los Durina VI bywa interpretowany jako przestroga przed nieumiarkowaną żądzą bogactwa i lekceważeniem dawnych zakazów⁶.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A, „Durin’s Folk”.
- J.R.R. Tolkien, The Fellowship of the Ring, Księga II, rozdz. IV.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.
- T.A. Shippey, The Road to Middle-earth.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.
