Drúadan Forest (Las Drúadan)
Drúadan Forest był rozległym, pierwotnym kompleksem leśnym położonym w północno-zachodniej części Gondoru, około trzydziestu mil od Minas Tirith, u podnóża pasma Ered Nimrais (Gór Białych). Obszar ten stanowił tradycyjne terytorium zamieszkania Drúedainów – starożytnego ludu ludzi, znanych w Trzeciej Erze powszechnie jako Wosowie¹.
Las miał charakter trudnodostępny: gęsto zalesiony, poprzecinany wąskimi ścieżkami i naturalnymi przeszkodami terenowymi. Dzięki temu przez stulecia pozostawał poza bezpośrednią kontrolą administracyjną Gondoru, funkcjonując jako strefa półautonomiczna zamieszkiwana przez niewielkie, rodowe społeczności Drúedainów.
Etymologia i znaczenie nazwy
Nazwa Drúadan wywodzi się z elfickiego określenia Drúedain (lp. Drúadan), odnoszącego się do tego ludu już w Pierwszej Erze. W późniejszych językach ludzi termin ten uległ uproszczeniu i częściowej degradacji semantycznej, nabierając znaczeń takich jak „dziki człowiek” lub „człowiek lasu”². Zmiana ta odzwierciedlała nie tyle rzeczywisty charakter Drúedainów, ile sposób, w jaki byli postrzegani przez sąsiednie społeczności.
Drúedainowie i ich związek z lasem
Drúedainowie byli jednym z najstarszych ludów ludzkich Ardy i już w Pierwszej Erze pozostawali w luźnym sojuszu z Edainami, zwłaszcza z Haladinami³. W odróżnieniu od późniejszych królestw ludzi nie tworzyli struktur państwowych; ich życie społeczne opierało się na małych wspólnotach, silnie związanych z terytorium i przyrodą.
Las Drúadan pełnił funkcję zarówno schronienia, jak i przestrzeni sakralnej. Drúedainowie posiadali dogłębną znajomość jego topografii, roślinności i ukrytych przejść, co czyniło ich mistrzami kamuflażu i poruszania się w terenie leśnym. Umiejętności te miały kluczowe znaczenie w wydarzeniach końca Trzeciej Ery.
Rola w Wojnie o Pierścień
Znaczenie Drúadan Forest ujawniło się w pełni podczas Wojny o Pierścień. W roku 3019 Trzeciej Ery oddziały Mordoru i sprzymierzonych Easterlingów kontrolowały główne trakty prowadzące z Rohanu do Gondoru. W tej sytuacji Ghân-buri-Ghân, przywódca Drúedainów, zaproponował Rohirrimom poprowadzenie ich ukrytymi ścieżkami przez Las Drúadan, umożliwiając obejście sił nieprzyjaciela⁴.
Dzięki tej pomocy wojska Rohanu zdołały dotrzeć na Pola Pelennoru w decydującym momencie bitwy, co miało bezpośredni wpływ na ocalenie Minas Tirith i dalszy przebieg wojny.
Status lasu po Wojnie o Pierścień
Po zwycięstwie Wolnych Ludów król Aragorn II Elessar wydał edykt uznający szczególny status Drúadan Forest. Drúedainowie otrzymali pełne prawo do zamieszkiwania i zarządzania lasem, a władca Gondoru zakazał wkraczania na jego teren osobom trzecim bez ich zgody⁵. Decyzja ta miała charakter zarówno polityczny, jak i symboliczny – stanowiła akt uznania dla ludu, który przez wieki pozostawał na marginesie historii, a mimo to odegrał kluczową rolę w jej przełomowym momencie.
Znaczenie interpretacyjne
W ujęciu interpretacyjnym Drúadan Forest funkcjonuje w legendarium Tolkiena jako przestrzeń graniczna: pomiędzy cywilizacją a dzikością, historią pisaną a pamięcią ustną, władzą królewską a autonomią ludów pierwotnych. Las i jego mieszkańcy ukazują trwałą obecność starszych warstw świata, które – choć często pomijane – okazują się niezbędne dla ocalenia porządku stworzonego później⁶.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, ks. V.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The Drúedain”.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „O Edainach”.
- J.R.R. Tolkien, The Return of the King, ks. V.
- Tamże, Dodatek A.
- Tom Shippey, The Road to Middle-earth.
Bibliografia
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
