Dior Eluchíl
Dior Eluchíl – elficki władca Doriathu w Beleriandzie w schyłkowym okresie Pierwszej Ery, syn Berena Erchamiona i Lúthien Tinúviel, wnuk króla Thingola Greypłaszcza oraz Mai Meliany¹. Ze względu na swoje pochodzenie Dior był postacią wyjątkową w dziejach Ardy, gdyż łączył w sobie krew Edainów (Ludzi), Eldarów (Elfów) oraz Maiarów, co czyniło go jednym z nielicznych przedstawicieli takiej genealogii².
Pochodzenie i rodzina
Dior urodził się około roku 470 Pierwszej Ery w Ossiriandzie, gdzie jego rodzice zamieszkali po powrocie z Mandosu i wyborze śmiertelnego losu³. Jego przydomek Eluchíl („Dziedzic Thingola”) podkreślał bezpośrednie powiązanie z królewską linią Doriathu.
Poślubił Nimloth, księżniczkę sindarską z rodu Doriathu. Z tego związku narodziło się troje dzieci: Elréd, Elurín oraz Elwinga⁴. Losy Elwingi miały w przyszłości odegrać kluczową rolę w historii Drugiej i Trzeciej Ery, jako że stała się ona żoną Eärendila Żeglarza i przodkinią królów Númenoru oraz Dúnedainów.
Panowanie w Doriath
Po śmierci Thingola w roku 502 Pierwszej Ery i splądrowaniu Menegrothu przez krasnoludy z Nogrodu, władza w Doriath przeszła w ręce Diora⁵. Odbudował on królestwo i przywrócił dwór królewski w jaskiniach Menegrothu, jednak jego panowanie przypadło na okres głębokiego kryzysu politycznego i moralnego w Beleriandzie.
Po śmierci Berena i Lúthien Dior odziedziczył Nauglamír, legendarny naszyjnik krasnoludzki, w który osadzono jeden z Silmarilów⁶. Posiadanie tego klejnotu, obciążonego klątwą przysięgi Fëanora, miało tragiczne konsekwencje dla losów Doriathu.
Upadek Doriathu i śmierć Diora
W roku 505 Pierwszej Ery synowie Fëanora, powołując się na Przysięgę, zażądali wydania Silmarila. Dior odmówił spełnienia ich żądań, uznając klejnot za dziedzictwo swego rodu⁷. W odpowiedzi Fëanorionowie dokonali zbrojnego najazdu na Doriath, znanego jako Drugie Splądrowanie Menegrothu.
W trakcie walk Dior Eluchíl oraz Nimloth ponieśli śmierć, a królestwo Doriathu uległo ostatecznemu upadkowi⁸. Ich synowie Elréd i Elurín zaginęli w chaosie zniszczenia, natomiast Elwinga została ocalona i uciekła z Silmarilem do Ust Sirionu, gdzie znalazła schronienie u ocalałych Noldorów i Sindarów.
Znaczenie historyczne i symboliczne
Postać Diora Eluchíla zajmuje istotne miejsce w mitohistorii Śródziemia jako ogniwo łączące epokę heroicznych czynów Berena i Lúthien z tragicznym schyłkiem Pierwszej Ery. Jego los ilustruje destrukcyjne działanie Przysięgi Fëanora oraz nieuchronność upadku dawnych królestw elfickich.
Dior bywa również interpretowany jako figura przejściowa między światami: elfim, ludzkim i boskim – zapowiedź nowej linii dziejowej, która w osobach Elwingi i Eärendila doprowadzi do interwencji Valarów i zakończenia dominacji Morgotha⁹.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of Beren and Lúthien”.
- Tamże.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Ruin of Doriath”.
- Tamże.
- Tamże; Unfinished Tales.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Ruin of Doriath”.
- Tamże.
- V. Flieger, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.
Bibliografia
- Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. X–XI.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
