Dáin II

written by Anna Eldameldor Mokos

Dáin II Żelazna Stopa

Dáin II Żelazna Stopa (ur. 2767, zm. 3019 Trzeciej Ery) był jednym z najwybitniejszych władców krasnoludów Trzeciej Ery, królem Ereboru oraz głową Ludu Durina. Pochodził z linii władców Żelaznych Wzgórz i zasłynął zarówno jako wybitny wojownik, jak i dalekowzroczny monarcha, który przyczynił się do stabilizacji północnego Śródziemia w ostatnich dekadach przed Wojną o Pierścień¹.

Młodość i sława wojownika

Dáin urodził się w Żelaznych Wzgórzach, dokąd część krasnoludów z rodu Durina wycofała się po utracie Ereboru na rzecz smoka Smauga (2770 T.E.). Już w młodym wieku dał się poznać jako wojownik o niezwykłej sile i odwadze. Jego największym czynem z okresu młodości było zabicie orczego wodza Azoga w roku 2799 Trzeciej Ery podczas bitwy pod Azanulbizar, która zakończyła wyniszczającą Wojnę Krasnoludów i Orków².

Zwycięstwo to przyniosło Dáinowi ogromny prestiż wśród krasnoludów i uczyniło go jedną z kluczowych postaci północnych krain. W roku 2805 objął władzę jako król Żelaznych Wzgórz, umacniając pozycję swego ludu i zapewniając mu względne bezpieczeństwo³.

Objecie tronu Ereboru

W 2941 roku Trzeciej Ery Dáin przybył ze swą armią pod Samotną Górę, odpowiadając na wezwanie swego krewnego, Thorina II Dębowej Tarczy. Wziął udział w Bitwie Pięciu Armii, gdzie dowodził krasnoludami z Żelaznych Wzgórz i odegrał istotną rolę w zwycięstwie nad siłami orków i wargów⁴.

Po śmierci Thorina, który poległ w bitwie, Dáin został uznany za jego prawowitego następcę i objął tron Ereboru jako Król pod Górą. Jego panowanie zapoczątkowało okres długotrwałego pokoju i odbudowy krasnoludzkiej potęgi w północnym Śródziemiu⁵.

Panowanie i polityka

Rządy Dáin II charakteryzowały się stabilnością, rozwagą i umiejętnym balansowaniem między interesami różnych ludów. Erebor pod jego władzą stał się jednym z najważniejszych ośrodków politycznych i handlowych północy, utrzymując bliskie relacje z Królestwem Dale oraz z elfami Leśnego Królestwa⁶.

Dáin słynął także z ostrożności w sprawach związanych z Pierścieniami Władzy. Odmówił wydania Bilba Bagginsa lub informacji o nim wysłannikom Saurona, co świadczy o jego przenikliwości i nieufności wobec Mrocznego Władcy⁷.

Śmierć i dziedzictwo

W roku 3019 Trzeciej Ery, podczas Wojny o Pierścień, Dáin II poległ bohaterską śmiercią w bitwie pod Dale, walcząc u boku króla Bardingów, Barda II, przeciwko najazdowi Easterlingów. Zginął u bram Ereboru, broniąc swego królestwa i sojuszników⁸.

Jego śmierć symbolicznie zamknęła epokę wielkich władców krasnoludów Trzeciej Ery. Następcą Dáin II został Thorin III Kamienny Hełm, pod którego rządami Erebor wszedł w nową epokę Czwartej Ery.

Znaczenie historyczne

Dáin II Żelazna Stopa jest postacią kluczową dla dziejów krasnoludów: łączył w sobie cechy legendarnego wojownika i mądrego monarchy. Jego panowanie uważane jest za jeden z ostatnich okresów prawdziwej potęgi Ludu Durina w Śródziemiu, a jego postawa wobec Saurona i Wojny o Pierścień potwierdza centralną rolę krasnoludów w ostatecznym zwycięstwie Wolnych Ludów⁹.

Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
  2. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A; The Hobbit.
  3. Tamże.
  4. J.R.R. Tolkien, The Hobbit, rozdz. 17.
  5. Tamże; The Lord of the Rings, Dodatek B.
  6. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatki.
  7. Tamże, The Fellowship of the Ring, księga II.
  8. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
  9. Tom Shippey, The Road to Middle-earth.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Hobbit.
  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.