Dáin I
Dáin I (ur. 2440, zm. 2589 Trzeciej Ery) był krasnoludzkim władcą z rodu Durina, sprawującym rządy nad północnym królestwem krasnoludów w Górach Szarych (Ered Mithrin). Tron objął w roku 2585 Trzeciej Ery, w okresie względnej stabilizacji i dobrobytu tej części krasnoludzkiej diaspory¹.
Panowanie w Górach Szarych
Królestwo Dána I w Górach Szarych należało do najbogatszych siedzib krasnoludów w późnej Trzeciej Erze. Region ten obfitował w złoża metali i kamieni szlachetnych, co sprzyjało rozwojowi rzemiosła i handlu, lecz jednocześnie przyciągało uwagę niebezpiecznych istot zamieszkujących północne pustkowia Ardy².
W drugiej połowie XXVI wieku Trzeciej Ery w północnych górach zaczęły pojawiać się smoki bezskrzydłe, określane w źródłach jako cold-drakes (zimne smoki). Ich migracja wiązana jest z długotrwałym przyciąganiem przez nagromadzone skarby krasnoludzkie, analogicznie do wcześniejszych wydarzeń w Ereborze³.
Śmierć Dána I i upadek królestwa
W roku 2589 Trzeciej Ery Dáin I wraz ze swym najstarszym synem Frórem poległ w walce z jednym z zimnych smoków, który wtargnął bezpośrednio do krasnoludzkich siedzib. Źródła podkreślają, że obaj zginęli, stawiając opór u wrót własnych komnat, co nadało ich śmierci wymiar symboliczny – obrony domu i dziedzictwa do ostatniego tchu⁴.
Śmierć króla i jego następcy doprowadziła do natychmiastowego załamania się obrony królestwa. Krasnoludy zostały zmuszone do opuszczenia Gór Szarych, które odtąd na długie stulecia pozostały domeną smoków.
Następstwa i migracje rodu Durina
Po katastrofie roku 2589 Trzeciej Ery lud Durina uległ kolejnemu rozproszeniu. Władzę objął Thrór, młodszy syn Dána I, który poprowadził znaczną część ocalałych do Ereboru, gdzie powstało nowe Królestwo pod Górą. Inne grupy krasnoludów osiedliły się w Żelaznych Wzgórzach, które w przyszłości stały się ważnym ośrodkiem politycznym i militarnym rodu Durina⁵.
Upadek królestwa w Górach Szarych stanowił jedno z kluczowych ogniw w długim łańcuchu migracji krasnoludów Trzeciej Ery, prowadząc pośrednio do wydarzeń związanych z Ereborą, Smaugiem oraz Wyprawą Thorina II Dębowej Tarczy.
Znaczenie historyczne
Postać Dána I symbolizuje schyłkowy okres północnych królestw krasnoludów przed koncentracją ich dziejów wokół Ereboru i Żelaznych Wzgórz. Jego śmierć, podobnie jak późniejsze losy Throra i Thraina II, ukazuje powtarzający się w legendarium Tolkiena motyw napięcia pomiędzy krasnoludzką żądzą odzyskiwania dawnych siedzib a niszczycielską siłą smoków, które te ambicje nieustannie niweczą⁶.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A, „Durin’s Folk”.
- J.R.R. Tolkien, Appendices to The Lord of the Rings.
- J.R.R. Tolkien, The Hobbit.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- Tamże.
- Tom Shippey, The Road to Middle-earth.
Bibliografia
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., The Hobbit.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
