Cerin Amroth
Cerin Amroth – wzgórze położone w centralnej części Lothlórien, stanowiące jedno z najważniejszych miejsc symbolicznych tej elfickiej krainy. Nazwa wzgórza wywodzi się od imienia Amrotha, króla Lórien w Drugiej Erze, który według tradycji miał tam swoją siedzibę¹. Cerin Amroth było wówczas punktem administracyjnym i duchowym królestwa, zanim jego centrum przeniesiono w rejon Caras Galadhon.
Tradycja historyczna i legenda
Postać Amrotha nierozerwalnie łączy się z tragiczną opowieścią o jego miłości do Nimrodel, elfiej dwórki. Zgodnie z elficką tradycją Nimrodel zaginęła podczas wędrówki ku zachodnim wybrzeżom, a Amroth, wyruszywszy za nią, dotarł do portu Edhellond. Gdy statek odpływał bez niej, ogarnięty rozpaczą król rzucił się w morze i zginął². Wydarzenie to na trwałe zapisało się w pamięci Lórien i uczyniło Cerin Amroth miejscem szczególnej nostalgii oraz żałoby.
Znaczenie kulturowe w Trzeciej Erze
W Trzeciej Erze Cerin Amroth utraciło funkcje polityczne, lecz zyskało rangę miejsca pamięci. Wzgórze porastały charakterystyczne dla Lothlórien kwiaty elanor i niphredil, które w poezji elfów symbolizowały światło, czystość i przemijające piękno³. Miejsce to było postrzegane jako relikt dawnych dni, przypominający o minionej chwale i utraconej harmonii Ardy.
W roku 2980 Trzeciej Ery na Cerin Amroth odbyły się zaręczyny Aragorna II Elessara i Arweny Undómiel. Wydarzenie to miało wyraźny wymiar symboliczny: połączyło pamięć o tragicznej miłości Amrotha i Nimrodel z nadzieją na nowy związek elfów i ludzi⁴.
Cerin Amroth jako miejsce śmierci Arweny
Po śmierci Aragorna w roku 120 Czwartej Ery Arwena powróciła samotnie do Lothlórien, które było już wówczas opuszczone przez Galadrielę i większość Eldarów. Udała się na Cerin Amroth, gdzie zakończyła swoje życie, wybierając śmiertelność i dzieląc los ludzi⁵. Tym samym wzgórze stało się nie tylko symbolem dawnej elfickiej przeszłości, lecz także miejscem ostatecznego pożegnania epoki.
Interpretacja symboliczna
W ujęciu interpretacyjnym Cerin Amroth bywa postrzegane jako miejsce graniczne – punkt styku historii i mitu, pamięci i utraty. Skupia w sobie najważniejsze motywy tolkienowskiej mitologii: przemijanie elfów, cenę miłości przekraczającej granice ras oraz nieodwracalność czasu. Jego rola nie polega na aktywnym uczestnictwie w wydarzeniach politycznych, lecz na zachowywaniu sensu i ciągłości pamięci świata, który odchodzi⁶.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek A.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.
- J.R.R. Tolkien, The Fellowship of the Ring, Księga II.
- J.R.R. Tolkien, The Tale of Aragorn and Arwen, w: Appendices.
- J.R.R. Tolkien, The Return of the King, Dodatek A.
- V. Flieger, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., The Tale of Aragorn and Arwen.
- Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
