Celebrimbor
Celebrimbor
Celebrimbor był elfickim księciem z rodu Noldorów, wywodzącym się z linii Fëanora – jego ojcem był Curufin, a dziadem sam Fëanor, najwybitniejszy rzemieślnik Pierwszej Ery¹. Urodzony jeszcze w Wiekach Gwiazd, należał do pokolenia elfów bezpośrednio ukształtowanych przez dziedzictwo Amanu oraz dramatyczne wydarzenia związane z buntem Noldorów i Wojną o Klejnoty.
Pochodzenie i wczesne dzieje
Choć Celebrimbor nosił piętno pochodzenia od Fëanora, jego losy ukazują wyraźne odejście od obsesji i pychy, które zdominowały dzieje jego rodu². W Pierwszej Erze uczestniczył w wydarzeniach Wojny o Klejnoty, lecz po jej zakończeniu i Wojnie Gniewu nie powrócił do Amanu. Zamiast tego osiadł w Śródziemiu, wybierając drogę twórczej odbudowy, a nie nostalgicznego wycofania się z historii.
Eregion i Gwaith-i-Mírdain
Około 750 roku Drugiej Ery Celebrimbor stał się przywódcą bractwa Gwaith-i-Mírdain („Ludu Klejnotów”), elitarnego zgromadzenia elfickich rzemieślników działających w królestwie Eregionu³. Region ten, położony w sąsiedztwie krasnoludzkiego Khazad-dûm, stał się jednym z najważniejszych ośrodków sztuki kowalskiej i metalurgicznej Drugiej Ery.
Celebrimbor uchodził za najwybitniejszego złotnika swego czasu, mistrza w obróbce mithrilu i innych szlachetnych metali. Jego dzieła cieszyły się uznaniem zarówno wśród elfów, jak i krasnoludów, a współpraca z Khazad-dûm miała charakter bezprecedensowy w dziejach Śródziemia⁴.
Trzy Pierścienie Elfów
Największym osiągnięciem Celebrimbora było wykucie Trzech Pierścieni Elfów:
- Vilyi (Pierścień Powietrza),
- Naryi (Pierścień Ognia),
- Nenyii (Pierścień Wody).
Pierścienie te różniły się zasadniczo od pozostałych Pierścieni Władzy: zostały stworzone bez bezpośredniego udziału Saurona i nie zawierały w sobie jego skażenia⁵. Ich przeznaczeniem nie była dominacja, lecz zachowanie, leczenie i podtrzymywanie piękna świata, co stanowi wyraźny kontrast wobec ideologii władzy reprezentowanej przez Morgotha i Saurona.
Zdrada Annatara i wojna z Sauronem
Równolegle z pracą nad Trzema Pierścieniami kowale Eregionu, pod wpływem tajemniczego Annatara („Pana Darów”), brali udział w wykuwaniu pozostałych Pierścieni Władzy⁶. Annatar był w istocie Sauronem, który w ukryciu stworzył Jedyny Pierścień w Orodruinie, by podporządkować sobie wszystkie pozostałe.
Gdy Celebrimbor odkrył zdradę, natychmiast zrozumiał naturę zagrożenia i odmówił wydania Trzech Pierścieni, powierzając je innym władcom elfów⁷. Jego decyzja stała się bezpośrednią przyczyną Wojny Elfów z Sauronem (1693–1701 D.E.).
Upadek i śmierć
W czasie wojny Eregion został zdobyty i zniszczony przez wojska Saurona. Celebrimbor dostał się do niewoli i był torturowany w celu wydobycia informacji o Trzech Pierścieniach. Pomimo cierpień nie zdradził ich losu. Ostatecznie został zamordowany przez Saurona, a jego ciało zbezczeszczone⁸.
Śmierć Celebrimbora symbolicznie zamyka historię elfickiej nadziei na stworzenie „lepszego świata” poprzez samą sztukę i rzemiosło, bez uwzględnienia skażenia złem, które przeniknęło Ardę.
Znaczenie interpretacyjne
W refleksji tolkienologicznej Celebrimbor bywa postrzegany jako antyteza Fëanora: dziedzic jego geniuszu, lecz nie jego pychy⁹. Reprezentuje on dramat twórcy, który pragnie naprawiać świat, lecz zostaje uwikłany w historię zła silniejszego niż jego intencje. Jego los wpisuje się w centralny motyw twórczości Tolkiena: ograniczoność nawet najszlachetniejszego rzemiosła w obliczu moralnego skażenia władzą.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „O Pierścieniach Władzy i Trzeciej Erze”.
- Tamże; por. także Unfinished Tales.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatek B.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Księga II.
- Tamże.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion.
- T. Shippey, The Road to Middle-earth.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.