Celeborn

Celeborn

Celeborn – elf sindarski, książę pochodzący z Doriathu, blisko spokrewniony z królem Thingolem Greymantlem. W tradycji elfickiej uchodził za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli Sindarów Drugiej i Trzeciej Ery, a jego losy nierozerwalnie związane były z dziejami Galadrieli, jego małżonki, oraz elfickich królestw zachodniego Śródziemia¹.

Pochodzenie i Pierwsza Era

Źródła tolkienowskie nie są całkowicie zgodne co do szczegółowego pochodzenia Celeborna, jednak konsekwentnie lokują go wśród arystokracji Doriathu, w kręgu rodziny królewskiej Thingola². W Pierwszej Erze Słońca poślubił Galadrielę, córkę Finarfina z rodu Noldorów, co stanowiło jedno z najważniejszych małżeństw łączących dwa wielkie odłamy Eldarów: Sindarów i Calaquendi³. Ich jedynym dzieckiem była Celebrían, późniejsza żona Elronda Półelfa.

Po Upadku Beleriandu u schyłku Pierwszej Ery Celeborn wraz z Galadrielą opuścił dawne ziemie Sindarów i osiadł w Lindonie, królestwie Gil-galada, gdzie przetrwała znaczna część elfów zachodnich⁴.

Druga Era

Około VIII wieku Drugiej Ery Celeborn i Galadriela przenieśli się do Eregionu, elfiego królestwa rzemieślników i kowali, utrzymującego bliskie relacje z krasnoludami Khazad-dûm. Okres ten miał zasadnicze znaczenie dla historii Pierścieni Władzy, choć sam Celeborn zachowywał daleko idącą ostrożność wobec Saurona, działającego wówczas pod postacią Annatara⁵.

Po zniszczeniu Eregionu w roku 1697 Drugiej Ery małżonkowie osiedlili się w Lothlórien, gdzie stopniowo objęli władzę nad Złotym Lasem. Od tego czasu Celeborn występował jako jego pan i obrońca, współrządząc wraz z Galadrielą⁶.

Trzecia Era i Wojna o Pierścień

W Trzeciej Erze Celeborn był jednym z głównych przywódców elfów Śródziemia. Podczas Wojny o Pierścień (3018–3019 T.E.) dowodził obroną Lothlórien przed trzema najazdami wojsk Saurona, prowadzonymi z Dol Guldur. Dzięki wsparciu Galadrieli oraz mocy pierścienia Nenya ataki te zostały skutecznie odparte⁷.

Po ostatecznym zwycięstwie Wolnych Ludów Celeborn poprowadził wojska Lórien przeciwko Dol Guldur, które – po jego zdobyciu i oczyszczeniu przez Galadrielę – przestało istnieć jako twierdza Mrocznego Władcy⁸.

Lata późniejsze i odejście

Po zakończeniu wojny Galadriela odpłynęła na Zachód, do Amanu, natomiast Celeborn pozostał jeszcze w Śródziemiu. Przez pewien czas władał Wschodnim Lórien (na obszarze dawnej Mrocznej Puszczy), a następnie przeniósł się do Rivendell, gdzie mieszkał u boku córki Celebrían i Elronda⁹. Ostatecznie również on opuścił Śródziemie, udając się do Valinoru w początkach Czwartej Ery.

Znaczenie

Celeborn bywa interpretowany jako postać łącząca ciągłość elfickiej tradycji Sindarów z historią Noldorów i późnych królestw elfów w Śródziemiu. Jego rola była mniej spektakularna niż rola Galadrieli, lecz kluczowa w wymiarze politycznym i militarnym – jako strażnika granic, obrońcy Lórien i reprezentanta elfickiej rozwagi oraz pamięci dawnych epok¹⁰.


Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatki.
  2. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Quenta Silmarillion”.
  3. Tamże.
  4. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Akallabêth”.
  5. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.
  6. Tamże.
  7. J.R.R. Tolkien, The Return of the King, Księga V–VI.
  8. Tamże.
  9. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales.
  10. T.A. Shippey, The Road to Middle-earth.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.