Celeborn
Celeborn – elf sindarski, książę pochodzący z Doriathu, blisko spokrewniony z królem Thingolem Greymantlem. W tradycji elfickiej uchodził za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli Sindarów Drugiej i Trzeciej Ery, a jego losy nierozerwalnie związane były z dziejami Galadrieli, jego małżonki, oraz elfickich królestw zachodniego Śródziemia¹.
Pochodzenie i Pierwsza Era
Źródła tolkienowskie nie są całkowicie zgodne co do szczegółowego pochodzenia Celeborna, jednak konsekwentnie lokują go wśród arystokracji Doriathu, w kręgu rodziny królewskiej Thingola². W Pierwszej Erze Słońca poślubił Galadrielę, córkę Finarfina z rodu Noldorów, co stanowiło jedno z najważniejszych małżeństw łączących dwa wielkie odłamy Eldarów: Sindarów i Calaquendi³. Ich jedynym dzieckiem była Celebrían, późniejsza żona Elronda Półelfa.
Po Upadku Beleriandu u schyłku Pierwszej Ery Celeborn wraz z Galadrielą opuścił dawne ziemie Sindarów i osiadł w Lindonie, królestwie Gil-galada, gdzie przetrwała znaczna część elfów zachodnich⁴.
Druga Era
Około VIII wieku Drugiej Ery Celeborn i Galadriela przenieśli się do Eregionu, elfiego królestwa rzemieślników i kowali, utrzymującego bliskie relacje z krasnoludami Khazad-dûm. Okres ten miał zasadnicze znaczenie dla historii Pierścieni Władzy, choć sam Celeborn zachowywał daleko idącą ostrożność wobec Saurona, działającego wówczas pod postacią Annatara⁵.
Po zniszczeniu Eregionu w roku 1697 Drugiej Ery małżonkowie osiedlili się w Lothlórien, gdzie stopniowo objęli władzę nad Złotym Lasem. Od tego czasu Celeborn występował jako jego pan i obrońca, współrządząc wraz z Galadrielą⁶.
Trzecia Era i Wojna o Pierścień
W Trzeciej Erze Celeborn był jednym z głównych przywódców elfów Śródziemia. Podczas Wojny o Pierścień (3018–3019 T.E.) dowodził obroną Lothlórien przed trzema najazdami wojsk Saurona, prowadzonymi z Dol Guldur. Dzięki wsparciu Galadrieli oraz mocy pierścienia Nenya ataki te zostały skutecznie odparte⁷.
Po ostatecznym zwycięstwie Wolnych Ludów Celeborn poprowadził wojska Lórien przeciwko Dol Guldur, które – po jego zdobyciu i oczyszczeniu przez Galadrielę – przestało istnieć jako twierdza Mrocznego Władcy⁸.
Lata późniejsze i odejście
Po zakończeniu wojny Galadriela odpłynęła na Zachód, do Amanu, natomiast Celeborn pozostał jeszcze w Śródziemiu. Przez pewien czas władał Wschodnim Lórien (na obszarze dawnej Mrocznej Puszczy), a następnie przeniósł się do Rivendell, gdzie mieszkał u boku córki Celebrían i Elronda⁹. Ostatecznie również on opuścił Śródziemie, udając się do Valinoru w początkach Czwartej Ery.
Znaczenie
Celeborn bywa interpretowany jako postać łącząca ciągłość elfickiej tradycji Sindarów z historią Noldorów i późnych królestw elfów w Śródziemiu. Jego rola była mniej spektakularna niż rola Galadrieli, lecz kluczowa w wymiarze politycznym i militarnym – jako strażnika granic, obrońcy Lórien i reprezentanta elfickiej rozwagi oraz pamięci dawnych epok¹⁰.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Dodatki.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Quenta Silmarillion”.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Akallabêth”.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „The History of Galadriel and Celeborn”.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Return of the King, Księga V–VI.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales.
- T.A. Shippey, The Road to Middle-earth.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.
