Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Beren był człowiekiem z rodu Bëora, synem Barahira, i jednym z najsłynniejszych spośród Edainów w Pierwszej Erze. Po klęsce Dagor Bragollach jego ojciec i towarzysze polegli, a Beren pozostał jedynym ocalałym z banitów Dorthonionu. Ścigany przez siły Morgotha, przedostał się przez góry i dotarł do Doriathu.
W Doriath zakochał się w Lúthien, córce Thingola i Meliany. Thingol zgodził się oddać mu córkę pod warunkiem, że Beren przyniesie z Angbandu jeden z Silmarilów z korony Morgotha. Beren podjął to zadanie. Schwytany przez Saurona na Tol-in-Gaurhoth, został uwolniony dzięki Lúthien i Huanowi. Następnie wraz z Lúthien przedostał się do Angbandu, gdzie Lúthien uśpiła Morgotha i jego dwór, a Beren wyciął Silmaril z jego korony.
W drodze powrotnej wilk Carcharoth odgryzł Berenowi dłoń, w której trzymał klejnot, i połknął Silmaril. Po powrocie do Doriathu Beren wyruszył ponownie, by odzyskać klejnot, i wraz z Huanem zabił Carcharotha. Zmarł jednak z odniesionych ran. Lúthien udała się do Mandosa i wyprosiła dla nich obojga powrót do życia jako śmiertelnych. Zamieszkali potem w Ossiriandzie i żyli w ukryciu. Z ich rodu wywodzili się później wielcy władcy Ludzi i Elfów.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. B