Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Beorningowie byli ludem ludzi zamieszkującym w Trzeciej Erze doliny Anduiny między Mroczną Puszczą a Górami Mglistymi. Strzegli brodu przy Carrocku oraz przełęczy prowadzących przez góry, odpierając najazdy orków i wargów. Byli silnymi i surowymi ludźmi, żyjącymi w rozproszeniu, lecz znanymi z gościnności wobec sprzymierzeńców.
Nazwa ich pochodziła od Beorna, który wsławił się w roku 2941 Trzeciej Ery, biorąc udział w Bitwie Pięciu Armii. Beorn posiadał zdolność przybierania postaci wielkiego niedźwiedzia. Po jego śmierci władzę nad ludem objął jego syn Grimbeorn.
Beorningowie utrzymywali straż nad północnymi szlakami i pobierali opłaty od podróżnych korzystających z ich mostów i dróg. W czasie Wojny o Pierścień walczyli u boku ludzi i elfów przeciw siłom Saurona w północnych krainach. Dzięki ich odwadze i sile zagrożenie ze strony orków w dolinach Anduiny zostało znacznie osłabione.
Bibliografia
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. B