Beleriand
Beleriand był krainą położoną na zachód od Gór Błękitnych w północno zachodniej części Śródziemia w Pierwszej Erze. W czasach Wielkiej Wędrówki wszyscy Eldarowie przeszli przez jego ziemie, a część Telerich pozostała tam na długo. Z nich wywodzili się Sindarowie, którzy pod władzą Thingola stworzyli królestwo Doriathu, oraz Falathrimowie zamieszkujący wybrzeża. W Ossiriandzie osiedlili się Laiquendi, zwani Zielonymi Elfami.
Po powrocie Noldorów z Amanu w Beleriandzie powstały liczne królestwa elfów, między innymi Nargothrond, Gondolin i krainy na północy, takie jak Hithlum i Dorthonion. W Górach Błękitnych istniały krasnoludzkie miasta Nogrod i Belegost. W późniejszych latach do Beleriandu przybyli również Ludzie, którzy sprzymierzyli się z Eldarami.
Kraina ta była jednak nieustannie zagrożona przez Morgotha, którego twierdza Angband znajdowała się na północy. Wojny o Silmarile doprowadziły do upadku większości elfickich królestw. Ostatecznie w Wojnie Gniewu Valarowie pokonali Morgotha, lecz w wyniku ogromu walk znaczna część Beleriandu została zniszczona i zatopiona w morzu na początku Drugiej Ery.
Bibliografia
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. B