Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Bard zwany Łucznikiem był człowiekiem z Esgaroth nad Długim Jeziorem i potomkiem dawnych władców Dale. Wywodził się z rodu Giriona, ostatniego pana Dale przed najazdem Smauga. Uchodził za człowieka surowego i odważnego, obdarzonego wielką umiejętnością strzelania z łuku.
W roku 2941 Trzeciej Ery, gdy Smaug zaatakował Esgaroth, Bard zdołał trafić smoka czarną strzałą w jedyne nieosłonięte miejsce w jego pancerzu, zabijając go i uwalniając północne krainy od jego grozy. Po zniszczeniu miasta Ludzi Jeziora objął przywództwo nad ocalałymi.
Po Bitwie Pięciu Armii Bard otrzymał część skarbu Ereboru i wykorzystał go do odbudowy Esgaroth oraz miasta Dale. Został królem odnowionego królestwa i zapoczątkował linię władców Dale. Zmarł w roku 2977 Trzeciej Ery, a tron objął jego syn Bain.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. B