Balrogowie
Balrogowie byli potężnymi duchami spośród Majarów, które uległy Melkorowi i stały się jego najstraszliwszymi sługami. W języku quenya nazywano ich Valaraukar, co oznaczało Demony Ognia, natomiast w sindarinie zwano ich Balrogami, Demonami Mocy.
W Pierwszej Erze Balrogowie stanowili trzon najgroźniejszych zastępów Morgotha. Otoczeni byli cieniem i ogniem, a ich główną bronią był płomienny bicz. W walkach Beleriandu odegrali znaczącą rolę, zwłaszcza pod wodzą Gothmoga, Wodza Balrogów i najwyższego kapitana Angbandu. To on zadał śmierć Fëanorowi u bram Angbandu, zabił Fingona w Nirnaeth Arnoediad oraz uczestniczył w zdobyciu Gondolinu, gdzie ostatecznie poległ w walce z Ecthelionem.
W czasie Wojny Gniewu większość Balrogów została zniszczona wraz z upadkiem Morgotha. Według przekazów nieliczni mogli zbiec i ukryć się w głębinach ziemi. W Trzeciej Erze jeden z nich przetrwał w podziemiach Morii. Gdy krasnoludowie ponownie otworzyli dawne kopalnie Khazad-dûm, obudzili ukrytego demona, który zabił króla Durina VI oraz jego syna Naina i przyczynił się do opuszczenia Morii przez krasnoludów.
W czasie Wojny o Pierścień Balrog z Morii, zwany przez krasnoludów Zgubą Durina, został pokonany przez Gandalfa na szczycie Zirakzigilu po walce, która rozpoczęła się na moście Khazad-dûm. Z jego śmiercią zakończyła się historia znanych Balrogów w Śródziemiu.
Bibliografia
- S Roz. Ind.
- TEnc Roz. NATURAL HISTORY
- DoT Roz. B