Balin

written by Anna Eldameldor Mokos

Balin

Balin (ur. 2763 T.E.) był krasnoludem z rodu Durina, należącym do starszego i szanowanego odgałęzienia tej linii. Urodził się w Królestwie pod Górą (Ereborze) i już w młodości był świadkiem wydarzeń, które trwale ukształtowały jego los oraz tożsamość. W 2770 roku Trzeciej Ery smok Smaug najechał Erebor, niszcząc królestwo i zmuszając jego mieszkańców do wieloletniej tułaczki¹. Upadek Samotnej Góry stał się dla Balina doświadczeniem formacyjnym, wzmacniającym jego przywiązanie do tradycji i idei odzyskania utraconych ojczyzn krasnoludów.

Wojna Krasnoludów z Orkami

W latach 2793–2799 T.E. Balin brał udział w Wojnie Krasnoludów z Orkami, ogólnokrasnoludzkim konflikcie będącym odpowiedzią na zabójstwo króla Throra przez Azoga². Uczestniczył w decydującej bitwie pod Azanulbizar, walcząc u boku króla Thráina II. Choć zwycięstwo zostało odniesione wysokim kosztem, doświadczenia wojenne Balina ugruntowały jego reputację jako doświadczonego i wytrwałego wojownika³.

Lata wygnania i wyprawa Thráina

W 2841 roku Balin towarzyszył Thráinowi II w jego ostatniej, nieudanej próbie powrotu do Ereboru. Wyprawa zakończyła się tragedią: Thráin został pojmany w Dol Guldur, a Balin należał do nielicznych, którzy przeżyli to przedsięwzięcie⁴. Po tych wydarzeniach osiadł wraz z innymi wygnańcami w Górach Błękitnych, gdzie przez wiele lat żył w skromnych warunkach, zachowując jednak wysoki autorytet wśród swego ludu.

Członek Kompanii Thorina

W 2941 roku T.E. Balin dołączył do Kompanii Thorina Dębowej Tarczy, zorganizowanej w celu odzyskania Ereboru. Był jednym z najstarszych uczestników wyprawy i pełnił rolę nieformalnego doradcy Thorina. Źródła podkreślają jego rozwagę, umiarkowanie oraz życzliwy stosunek do Bilba Bagginsa, którego często bronił przed nieufnością innych krasnoludów⁵. Po śmierci Smauga i Bitwie Pięciu Armii pozostał w odrodzonym Ereborze, ciesząc się powszechnym szacunkiem.

Ekspedycja do Morii i śmierć

Pomimo sukcesu odbudowy Ereboru Balin nie porzucił marzenia o odzyskaniu Khazad-dûm (Morii), najstarszej i najświetniejszej siedziby rodu Durina. W 2989 roku T.E. wyruszył na wyprawę kolonizacyjną i został ogłoszony Władcą Morii⁶. Początkowe lata osadnictwa przyniosły pewne sukcesy, jednak rosnąca presja orków oraz obecność pradawnego zła w głębinach gór doprowadziły do upadku kolonii.

W 2994 roku T.E. Balin zginął, trafiony strzałą orka nad Kheled-zâram (Mirrormere). Ostatni obrońcy wycofali się do Komnaty Mazarbul, gdzie niemal wszyscy polegli. Ich los został częściowo utrwalony w Księdze Mazarbul, odnalezionej później przez Drużynę Pierścienia⁷.

Znaczenie i dziedzictwo

Grób Balina, odnaleziony w Morii, nosił prosty napis: „Balin, syn Fundina, Władca Morii”. Postać ta uchodzi w tradycji krasnoludów za symbol niezłomnej nadziei na odrodzenie dawnych królestw, a zarazem za przestrogę przed lekceważeniem sił, które przetrwały w ruinach przeszłości. Balin łączy w sobie cechy wojownika, doradcy i wizjonera, a jego los stanowi jedną z najbardziej tragicznych, lecz zarazem znaczących historii rodu Durina⁸.

Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Hobbit.
  2. J.R.R. Tolkien, Appendix A, The Lord of the Rings.
  3. Tamże.
  4. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales.
  5. J.R.R. Tolkien, The Hobbit.
  6. J.R.R. Tolkien, The Fellowship of the Ring, Księga II.
  7. Tamże.
  8. T.A. Shippey, The Road to Middle-earth.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Hobbit.
  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.