Azaghâl, król Belegostu – krasnoludzki bohater Pierwszej Ery
Azaghâl był królem krasnoludzkiego królestwa Belegostu w Górach Błękitnych (Ered Luin) w czasie Pierwszej Ery. Belegost, obok sąsiedniego Nogrodu, stanowił jedno z dwóch głównych centrów kultury i rzemiosła krasnoludów na zachodnich krańcach Beleriandu. Szczególną sławą cieszyły się wyroby tamtejszych kowali, zwłaszcza broń i pancerze wykazujące wyjątkową odporność na ogień smoków¹.
Kulminacyjnym momentem działalności Azaghâla była jego rola w Nirnaeth Arnoediad („Bitwie Niezliczonych Łez”) stoczonej w roku 472 Pierwszej Ery. W trakcie tej katastrofalnej dla elfów i ludzi bitwy wojska Morgotha po raz pierwszy w takiej skali użyły smoków bojowych, na czele z Glaurungiem, Ojcem Smoków. W przeciwieństwie do większości armii Wolnych Ludów, krasnoludy Belegostu, dzięki ciężkim kolczugom i maskom ochronnym, były w stanie wytrzymać żar smoczego ognia i stawić mu bezpośredni opór².
Azaghâl osobiście poprowadził swoich wojowników przeciwko Glaurungowi. W decydującym momencie starcia zdołał zranić smoka w brzuch, co zmusiło go do odwrotu z pola bitwy. Akt ten miał znaczenie zarówno militarne, jak i symboliczne: był to jeden z nielicznych przypadków w dziejach Pierwszej Ery, gdy smok Morgotha został pokonany w bezpośredniej walce i zmuszony do ucieczki³.
Król Belegostu poniósł jednak śmierć na skutek ran odniesionych od ognia Glaurunga. Jego ciało zostało wyniesione z pola bitwy przez krasnoludy, które – zgodnie z przekazem – nie dopuściły, by wróg zbezcześcił szczątki ich władcy. Śmierć Azaghâla została zapamiętana jako przykład najwyższej wierności, odwagi i wojennej dyscypliny krasnoludów, a jego imię przetrwało w pieśniach zarówno elfów, jak i jego własnego ludu⁴.
W ujęciu mitologicznym i symbolicznym Azaghâl reprezentuje odmienny od elfickiego model heroizmu: oparty nie na tragicznej wzniosłości czy przeznaczeniu, lecz na rzemiośle, wytrwałości i solidarności wspólnoty. Jego postać podkreśla także szczególną rolę krasnoludów w wojnach Pierwszej Ery – jako tych, którzy dzięki wiedzy technicznej i odporności potrafili stawić czoła nawet najbardziej niszczycielskim siłom Morgotha⁵.
Przypisy
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Fifth Battle: Nirnaeth Arnoediad”.
- Tamże.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Fifth Battle: Nirnaeth Arnoediad”.
- J.R.R. Tolkien, The Silmarillion; por. The Grey Annals w The War of the Jewels.
- Tom Shippey, The Road to Middle-earth.
Bibliografia
- Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
- Tolkien, J.R.R., The War of the Jewels (History of Middle-earth, vol. XI).
- Tolkien, J.R.R., The Peoples of Middle-earth (History of Middle-earth, vol. XII).
- Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
- Chance, Jane, Tolkien’s Art: A Mythology for England.
