Ash Mountains

Ered Lithui (Ash Mountains, „Góry Popielne”)

Ered Lithui (sind. „Góry Popielne”, ang. Ash Mountains) to rozległe pasmo górskie wyznaczające północną granicę Mordoru, królestwa Saurona, w Drugiej i Trzeciej Erze Śródziemia. Wraz z pasmem Ephel Dúath („Góry Cienia”), które otaczało Mordor od zachodu i południa, Ered Lithui tworzyły naturalny system obronny w kształcie podkowy, niemal całkowicie izolujący tę krainę od reszty świata¹.

Z perspektywy geograficznej i strategicznej Ered Lithui pełniły kluczową funkcję obronną. Ich strome zbocza, surowy klimat oraz wulkaniczny charakter terenu sprawiały, że pasmo było praktycznie nieprzekraczalne dla armii i karawan. Tolkien wielokrotnie podkreśla, że Mordor nie był krainą łatwo dostępną: jego położenie było wynikiem świadomego wyboru Saurona, który uczynił z geografii narzędzie polityki i wojny².

Jedynym istotnym lądowym wejściem do Mordoru był przesmyk pomiędzy Ered Lithui a Ephel Dúath, gdzie znajdowała się potężna twierdza Morannon (sind. „Czarna Brama”). Była ona głównym, ufortyfikowanym wjazdem do Mordoru od strony północno-zachodniej i stanowiła centralny punkt kontroli ruchu wojskowego oraz handlowego³. W czasie Wojny o Pierścień Morannon stała się miejscem kulminacyjnej konfrontacji między Armią Zachodu a siłami Saurona.

W wymiarze symbolicznym Ered Lithui – podobnie jak Ephel Dúath – wpisują się w tolkienowski motyw krajobrazu skażonego przez zło. Ich nazwa („Popielne”) sugeruje powiązanie z ogniem, popiołem i przemysłową destrukcją, charakterystyczną dla domeny Saurona, w której natura została podporządkowana przemocy, wojnie i mechanicznej produkcji zbrojeniowej⁴. W tym sensie pasmo to można odczytywać jako geograficzny odpowiednik moralnego i duchowego spustoszenia Mordoru.

Ered Lithui nie są miejscem licznych wydarzeń narracyjnych ani siedzibą miast czy ludów, lecz ich znaczenie polega na funkcji strukturalnej – zarówno w topografii Śródziemia, jak i w konstrukcji opowieści. Stanowią one barierę, za którą kryje się centrum zła, oraz przestrzeń graniczną, gdzie rozgrywa się finałowa faza Wojny o Pierścień.


Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings, Księga V–VI.
  2. J.R.R. Tolkien, The Return of the King, „The Black Gate Opens”.
  3. Tamże.
  4. Tom Shippey, The Road to Middle-earth.

Bibliografia

  • Tolkien, J.R.R., The Lord of the Rings.
  • Tolkien, J.R.R., The Return of the King.
  • Tolkien, J.R.R., The Atlas of Middle-earth (oprac. Karen Wynn Fonstad).
  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Flieger, Verlyn, A Question of Time.