Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Anárion był Dúnadanem, młodszym synem Elendila i bratem Isildura. Należał do wiernych Númenorejczyków, którzy ocaleli z Upadku Númenoru i w roku 3320 Drugiej Ery przybyli do Śródziemia. Wraz z ojcem i bratem założył tam królestwa Dúnedainów: Arnor na północy oraz Gondor na południu. Anárion objął współrządy w Gondorze, rezydując w Minas Anor, podczas gdy Isildur mieszkał w Minas Ithil.
Po powrocie Saurona do Mordoru Anárion wraz z ojcem i bratem przystąpił do Ostatniego Sojuszu Elfów i Ludzi, zawartego z Gil-galadem, Najwyższym Królem Noldorów. Wojska Sojuszu wkroczyły do Mordoru i rozpoczęły oblężenie Barad-dûr. W czasie oblężenia Anárion zginął, trafiony kamieniem zrzuconym z Czarnej Wieży.
Po jego śmierci dziedzictwo w Gondorze przeszło na jego syna Meneldila, od którego wywodzili się późniejsi królowie tego królestwa.
Bibliografia
- S Roz. Ind.
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. A