Amon Uilos

Amon Uilos

Amon Uilos (sind. „Wzgórze Wiecznie Śnieżnobiałe”) jest jedną z elfickich nazw Taniquetilu, najwyższej góry w Amanie i zarazem najwyższego wzniesienia Ardy. Nazwa ta funkcjonuje przede wszystkim w tradycji sindarińskiej i podkreśla fizyczny oraz symboliczny aspekt góry jako miejsca nieustannie pokrytego śniegiem i oddzielonego od świata niższych krain¹.

Na szczycie Amon Uilos wznosił się Ilmarin, pałac Manwëgo, Najwyższego z Valarów, oraz jego małżonki Vardy Elentári. Siedziba ta stanowiła centralny punkt władzy w Amanie i miejsce, z którego Manwë sprawował opiekę nad Ardą, pozostając w szczególnej łączności z wolą Ilúvatara². Z racji swego położenia Ilmarin znajdował się „bliżej niebios” niż jakiekolwiek inne miejsce na świecie, co w elfickiej kosmologii miało zarówno znaczenie dosłowne, jak i metafizyczne.

Amon Uilos bywa w literaturze przedmiotu określany mianem „Olimpu Ardy”, analogicznie do greckiej góry Olimp jako siedziby bogów. Porównanie to ma jednak charakter interpretacyjny, a nie dosłowny: w przeciwieństwie do antropomorficznych bóstw mitologii greckiej, Valarowie Tolkiena nie są bogami w sensie teologicznym, lecz potężnymi bytami stworzonymi, podporządkowanymi Ilúvatarowi³. Niemniej sama topografia – niedostępny szczyt, stała obecność śniegu i światła, oddzielenie od świata śmiertelników – wpisuje Amon Uilos w uniwersalny mitologiczny schemat świętej góry jako osi kosmosu (axis mundi).

W narracji legendarium Amon Uilos pełni funkcję przede wszystkim kosmologiczną i symboliczną. Nie jest miejscem akcji dramatycznych wydarzeń, lecz raczej stałym punktem odniesienia, wyrażającym ideę ładu, autorytetu i transcendencji. Z perspektywy elfów stanowi on centrum sakralne świata, miejsce najbliższe myśli Ilúvatara, a zarazem znak hierarchicznego porządku Ardy⁴.


Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Valaquenta”.
  2. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Beginning of Days”.
  3. J.R.R. Tolkien, The Letters of J.R.R. Tolkien, listy dotyczące natury Valarów.
  4. Verlyn Flieger, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.

Bibliografia

  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Tolkien, J.R.R., Valaquenta.
  • Tolkien, J.R.R., The Letters of J.R.R. Tolkien.
  • Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.