Amon Rûdh

Amon Rûdh

Amon Rûdh (sind. „Łyse Wzgórze”) było charakterystycznym wzniesieniem położonym w zachodniej części Beleriandu, na południe od Lasu Brethil, pomiędzy dolinami rzek Narog i Sirion. Obszar ten należał do terenów peryferyjnych w stosunku do głównych centrów elfickiej i ludzkiej cywilizacji Pierwszej Ery, co sprzyjało jego funkcji jako miejsca schronienia i ukrycia¹.

W jaskiniach Amon Rûdh zamieszkiwali przedstawiciele Noegyth Nibin („Pomniejszych Krasnoludów”), ludu odrębnego od krasnoludów z wielkich domów Belegostu i Nogrodu. Według tradycji w późnym okresie Pierwszej Ery przy życiu pozostawał tam już tylko Mîm, wraz z dwoma synami². Postać Mîma zajmuje w narracji Tolkiena miejsce szczególne: uosabia motyw ludu wypieranego, obdarzonego dawną wiedzą, lecz jednocześnie przepełnionego goryczą i wrogością wobec innych ras.

W czasie pobytu Túrina Turambara w Brethilu Amon Rûdh stało się bazą jego oddziału banitów, znanych później jako Gaurwaith. Naturalne jaskinie wzgórza zapewniały dobrą obronę i sprzyjały prowadzeniu wojny podjazdowej przeciwko orkom Morgotha³. Wydarzenia związane z zajęciem Amon Rûdh, zdradą Mîma oraz późniejszym upadkiem kryjówki stanowią istotny epizod w tragicznym cyklu losów Túrina.

Toponim Amon Rûdh odnosi się bezpośrednio do fizycznych cech wzgórza. Jego nagie, skaliste zbocza były niemal pozbawione drzewności, a jedyną wyraźną roślinnością były czerwone kwiaty seregonu („krwawy róg”), porastające szczeliny skalne⁴. Kontrast pomiędzy surową, odsłoniętą skałą a intensywną czerwienią kwiatów nadaje temu miejscu wyraźną symbolikę, często interpretowaną jako zapowiedź krwi, zdrady i tragedii, które rozegrały się na tym terenie⁵.

W sensie literackim Amon Rûdh pełni funkcję przestrzeni liminalnej: jest miejscem przejściowym między porządkiem a wyjęciem spod prawa, schronieniem, które nie może stać się trwałym domem. Tolkien wykorzystuje to wzgórze, aby podkreślić kruchość wszelkich prób ucieczki przed przeznaczeniem, zwłaszcza w przypadku bohatera naznaczonego klątwą losu.


Przypisy

  1. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of Túrin Turambar”.
  2. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of the Coming of Men into the West”.
  3. J.R.R. Tolkien, Unfinished Tales, „Narn i Hîn Húrin”.
  4. J.R.R. Tolkien, The Silmarillion, „Of Túrin Turambar”.
  5. Verlyn Flieger, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.

Bibliografia

  • Shippey, Tom, The Road to Middle-earth.
  • Tolkien, J.R.R., The Silmarillion.
  • Tolkien, J.R.R., Unfinished Tales.
  • Tolkien, J.R.R., The History of Middle-earth, t. XI: The War of the Jewels.
  • Flieger, Verlyn, Splintered Light: Logos and Language in Tolkien’s World.