Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Aglarond to nazwa Błyszczących Pieczar położonych za twierdzą w Helmowym Jarze, w Białych Górach, na zachodnich krańcach Rohanu. W pobliżu znajdował się Rogaty Gród, czyli warownia wzniesiona w wąskiej dolinie, gdzie podczas Wojny o Pierścień rozegrała się Bitwa o Helmowy Jar. W twierdzy tej schronili się Rohirrimowie pod wodzą króla Théodena, odpierając atak wojsk Sarumana wysłanych z Isengardu.
Błyszczące Pieczary miały naturalne pochodzenie i stanowiły rozległy system komór, korytarzy i grot, wyróżniających się niezwykłym bogactwem form skalnych, kryształów i nacieków. Ich piękno zostało szczegółowo opisane przez Gimlego, syna Glóina, który po bitwie zachwycił się ich wspaniałością i uznał je za jedno z największych cudów Śródziemia. Nazwa Aglarond pochodzi z języka sindarińskiego i oznacza Błyszczące Pieczary.
Po zakończeniu Wojny o Pierścień Gimli sprowadził do Błyszczących Pieczar grupę krasnoludów, głównie z Ereboru, i założył tam nową siedzibę swego ludu. Został Władcą Błyszczących Pieczar, a osada krasnoludów w Aglarondzie stała się jednym z najważniejszych ośrodków ich kultury w Czwartej Erze. Krasnoludowie z Błyszczących Pieczar wsławili się kunsztem rzemiosła, zwłaszcza w dziedzinie kamieniarstwa i kowalstwa, przyczyniając się do odbudowy Gondoru i Rohanu po zniszczeniach wojennych.
Bibliografia
- S Roz. Ind.
- TEnc Roz. Geography
- DoT Roz. A