Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
W Śródziemiu kucyki były cenionymi zwierzętami użytkowymi hobbitów i krasnoludów, którzy ze względu na swój niski wzrost rzadko dosiadali koni. Służyły jako zwierzęta juczne i pociągowe, przewożąc towary handlowe krasnoludów, rudę z kopalń oraz plony hobbitów i ludzi. Odznaczały się wytrzymałością i łagodnym usposobieniem, dzięki czemu dobrze znosiły długie wędrówki i ciężką pracę.
W przekazach zawartych w Czerwonej Księdze Marchii Zachodniej wspomina się o kucykach, które towarzyszyły członkom Drużyny Pierścienia w początkowym etapie wyprawy. Nadane im przez Toma Bombadila imiona brzmiały: Ostrouchy, Świszczący Ogon, Mądry Nos, Białe Skarpety oraz Bumpkin. Kucyk należący do Bombadila nosił imię Gruby Lumpkin. Najbardziej znanym spośród nich stał się jednak kucyk Bill, z którym zaprzyjaźnił się Samwise Gamgee i który towarzyszył Drużynie aż do bram Morii.
Bibliografia
- TEnc Roz. NATURAL HISTORY
- DoT Roz. P