Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Fastitocalon to postać z hobbickich opowieści, przedstawiana jako ogromna ryba-żółw, którego ludzie mieli brać za wyspę na otwartym morzu. Według tej historii żeglarze schodzili na jego grzbiet i zakładali tam obozowiska, nie wiedząc, że stoi pod nimi żywe stworzenie. Gdy rozpalali ogniska, bestia w panice zanurzała się w głębinach, pociągając za sobą w morze wszystkich, którzy przebywali na jej grzbiecie.
Hobbici nazywali to stworzenie Fastitocalonem. Nie ma jednak pewności, czy opowieść ta miała jakiekolwiek oparcie w rzeczywistości. W przekazach innych ras Śródziemia nie wspomina się o podobnych stworzeniach, dlatego przypuszcza się, że historia ta ma charakter alegoryczny. Bywa ona odczytywana jako obraz Upadku Númenoru, opisanego w Akallabêth, gdy potęga i pycha Númenorejczyków doprowadziły do zagłady ich wyspy, która została pochłonięta przez morze.
Bibliografia
- TEnc Roz. NATURAL HISTORY
- DoT Roz. F