Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Orły były najszlachetniejszymi spośród skrzydlatych stworzeń Ardy. Zostały posłane przez Manwego, Pana Powietrza, przy współudziale Yavanny Kementári. Należały do najstarszych i najmądrzejszych istot, a ich początki sięgały czasów sprzed przebudzenia Elfów. Były posłańcami i sługami Manwego, a z wysokości Taniquetilu spoglądały na świat niczym oczy. Spadały na wrogów niczym błyskawice i budziły lęk wśród sił ciemności.
W Pierwszej Erze Orły zamieszkiwały Beleriand. Nazywano je Orłami Okrążających Gór, a ich gniazda znajdowały się na szczytach Crissaegrim. Ich władcą był Thorondor, największy z Orłów, którego rozpiętość skrzydeł sięgała trzydziestu sążni. Słynął z odwagi i mocy. Uratował Maedhrosa ze zboczy Thangorodrimu, wyniósł ciało Fingolfina spod bram Angbandu i zranił Morgotha, kalecząc jego twarz szponami. Orły wspierały również Berena i Lúthien oraz przez długi czas strzegły ukrytego królestwa Gondolinu. W Wojnie Gniewu walczyły przeciw uskrzydlonym smokom Morgotha i przyczyniły się do ostatecznego zwycięstwa zastępów Zachodu.
W Trzeciej Erze władcą Orłów w Śródziemiu był Gwaihir, zwany Władcą Wiatrów. Zamieszkiwały one przede wszystkim Góry Mgliste i pozostawały wrogiem sług Ciemności. Gwaihir oraz jego towarzysze, między innymi Landroval i Meneldor, odegrali istotną rolę w wydarzeniach Wojny o Pierścień. Orły pomogły w Bitwie Pięciu Armii, ocaliły Gandalfa z niewoli, a także wsparły wojska Zachodu przed Czarną Bramą Mordoru. Uratowały również Froda i Sama po zniszczeniu Jedynego Pierścienia. Orły pozostały symbolem nagłej pomocy i opieki z wysoka, działając z woli Manwego w najważniejszych chwilach dziejów Śródziemia.
Bibliografia
- TEnc Roz. NATURAL HISTORY
- DoT Roz. E