Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Lúthien była córką Thingola, króla Sindarów w Doriath, oraz Meliany, Mai z rodu istot służebnych Valarom. Urodziła się w czasach przed wschodem Słońca i uchodziła za najpiękniejszą spośród wszystkich Dzieci Ilúvatara. Zwano ją także Tinúviel, co znaczy Słowicza Córka, ze względu na jej niezwykły śpiew.
W roku 465 Pierwszej Ery spotkała Berena, człowieka z rodu Edainów, i zakochała się w nim. Thingol sprzeciwił się temu związkowi i zażądał od Berena zdobycia Silmarila z Żelaznej Korony Morgotha jako ceny za rękę córki. Lúthien nie pozostała bierna wobec losu ukochanego. Z pomocą Huana, psa Valinoru, pokonała Saurona na Tol-in-Gaurhoth i uwolniła Berena z niewoli. Następnie wraz z nim dotarła do Angbandu, gdzie dzięki jej czarom Morgoth zapadł w sen, a Beren zdołał wyciąć jeden z Silmarilów z jego korony.
Wkrótce potem Beren poległ, a Lúthien, przepełniona żalem, również umarła. W Mandosie zaśpiewała pieśń tak przejmującą, że poruszyła samego Władcę Umarłych. Została jej dana możliwość wyboru, a ona wybrała śmiertelność, by powrócić do życia wraz z Berenem w Śródziemiu. Oboje zamieszkali w Ossiriandzie, gdzie urodził się ich syn Dior. Po latach spokojnego życia umarli po raz drugi, a ich los stał się jednym z najważniejszych i najpiękniejszych w dziejach Pierwszej Ery.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. L