Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Khamûl był jednym z Nazgûli, zwanych Upiorami Pierścienia. Za życia był królem jednego z ludów Wschodu i w Drugiej Erze uległ wpływowi Saurona, od którego otrzymał jeden z Dziewięciu Pierścieni przeznaczonych dla śmiertelnych ludzi. Z czasem stał się cieniem poddanym woli Władcy Pierścienia i uchodził za drugiego po Królu Czarnoksiężniku wśród Nazgûli. Nazywano go Czarnym Easterlingiem lub Cieniem Wschodu.
Po upadku Saurona u kresu Drugiej Ery przetrwał jako istota całkowicie podporządkowana Jedynemu Pierścieniowi. Około roku 1100 Trzeciej Ery stał się głównym sługą Saurona w Mrocznej Puszczy, a później władcą twierdzy Dol Guldur. Gdy Sauron powrócił jawnie do Mordoru, Khamûl nadal pozostawał jednym z jego najpotężniejszych poruczników.
Podczas Wyprawy po Pierścień był jednym z Czarnych Jeźdźców, którzy wkroczyli do Shire i ścigali Froda Bagginsa. Niemal schwytał go przy przeprawie w Bucklebury. W czasie Wojny o Pierścień szerzył grozę w szeregach przeciwników Saurona. Po zniszczeniu Króla Czarnoksiężnika na Polach Pelennoru objął dowództwo nad pozostałymi Nazgûlami. Dowodził nimi również w ostatniej bitwie przed Czarną Bramą Mordoru, gdzie Upiory unosiły się na skrzydlatych bestiach.
Gdy Jedyny Pierścień został zniszczony w ogniu Orodruiny, moc, która podtrzymywała istnienie Nazgûli, przepadła. Khamûl wraz z innymi Upiorami został unicestwiony, a ich cienie rozwiały się wraz z upadkiem panowania Saurona.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. K