Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Imrahil był księciem Dol Amroth w Gondorze i jednym z najwybitniejszych wodzów Dúnedainów w schyłkowym okresie Trzeciej Ery. Ród książąt z Dol Amroth wywodził się zarówno od Númenorejczyków, jak i od Elfów, co podkreślano w tradycji rodzinnej, a w jego żyłach płynęła krew ludzi Zachodu i Eldarów.
W czasie Wojny o Pierścień Imrahil przybył z oddziałem rycerzy z Dol Amroth na pomoc Minas Tirith. Wziął udział w obronie miasta oraz w bitwie na Polach Pelennoru, gdzie odznaczył się męstwem i rozwagą. Po śmierci Namiestnika Denethora II przejął tymczasowo dowództwo w Minas Tirith do czasu powrotu prawowitego króla. Był jednym z Kapitanów Zachodu, którzy poprowadzili wojska Gondoru i Rohanu pod Czarne Bramy Mordoru, by odciągnąć uwagę Saurona od wyprawy Froda.
Córką Imrahila była Lothíriel, która poślubiła Éomera, króla Rohanu, zacieśniając w ten sposób więzy między Gondorem a Rohaniem w odnowionej epoce panowania króla Elessara.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. I