Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Húrin był jednym z Edainów, władcą Dorlóminu w Pierwszej Erze. Urodził się w połowie czwartego wieku Pierwszej Ery jako syn Galdora, wodza ludu Hadora. Poślubił Morwenę z rodu Bëora i miał z nią troje dzieci: Túrina, Lalaith i Nienor. Odznaczał się niskim wzrostem, lecz wielką siłą i hartem ducha.
W roku 462 zginął jego ojciec podczas walk w obronie Barad Eithel. W roku 473, w Bitwie Niepoliczalnych Łez, poległ brat Húrina, Huor, wraz z większością Edainów z tylnej straży. Húrin walczył do końca, zabijając wielu wrogów, zanim został pojmany i zaprowadzony do Angbandu. Morgoth poddał go torturom i podstępom, a następnie osadził na szczycie Thangorodrim, gdzie przez dwadzieścia osiem lat zmuszony był patrzeć na nieszczęścia swego rodu.
Po śmierci Túrina Húrin został uwolniony. Nieświadomie przyczynił się do ujawnienia położenia Gondolinu. Odnalazł Morwenę dopiero w dniu jej śmierci. Udał się do Nargothrondu, gdzie zabił Mîma Mniejszego za zdradę syna, odzyskał Nauglamír i przyniósł go Thingolowi do Menegrothu. W roku 503 Meliana oczyściła jego umysł z mroku i zwodniczych myśli Morgotha. Wkrótce potem Húrin odszedł i zakończył życie.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. H