Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Finarfin był trzecim synem Finwëgo, Najwyższego Króla Noldorów w Eldamarze, oraz Indis z rodu Vanyarów. Jego starszym przyrodnim bratem był Fëanor, a rodzonym bratem Fingolfin. Poślubił Eärwenę z Alqualondë, córkę Olwëgo z rodu Telerich. Z tego małżeństwa urodzili się Finrod Felagund, Orodreth, Angrod, Aegnor oraz Galadriela.
Po zabójstwie Finwëgo przez Morgotha i kradzieży Silmarilów Finarfin początkowo wyruszył wraz z braćmi do Śródziemia. Gdy jednak doszło do bratobójczej walki w Alqualondë, a Noldorowie przelali krew Telerich, Finarfin odstąpił od wyprawy. Zawrócił do Tirionu, gdzie objął władzę jako Najwyższy Król Noldorów, którzy pozostali w Amanie.
Pod koniec Pierwszej Ery Finarfin wziął udział w Wojnie Gniewu, prowadząc Noldorów z Amanu wraz z zastępami Valarów przeciwko Morgothowi. Po zwycięstwie powrócił do Eldamaru i nadal sprawował rządy nad swoim ludem.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. F