Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Eärendil Żeglarz był półelfem, synem Tuora z rodu Edainów i Idril Celebrindal, córki Turgona, króla Gondolinu. Urodził się w roku 504 Pierwszej Ery w Gondolinie, lecz po upadku tego miasta wychowywał się w przystani Arvernien u ujścia Sirionu. Tam został wodzem swego ludu i poślubił Elwingę, córkę Diora i wnuczkę Berena oraz Lúthien. Z ich związku narodzili się synowie Elrond i Elros.
Imię Eärendil znaczy „miłośnik morza”. Z jego pragnienia żeglugi Círdan zbudował dla niego statek Vingilot, najpiękniejszy z okrętów tamtych czasów. Podczas jednej z wypraw Eärendila synowie Fëanora napadli na Arvernien, pragnąc odzyskać Silmaril, który Elwinga odziedziczyła po swym ojcu. Nie widząc ratunku, Elwinga rzuciła się z klejnotem do morza, lecz Ulmo ocalił ją i przemienił w ptaka morskiego, dzięki czemu odnalazła Eärendila na falach. Zjednoczeni ponownie, użyli światła Silmarila, aby przedostać się do Amanu i prosić Valarów o pomoc przeciw Morgothowi.
Prośba Eärendila została wysłuchana. Z Amanu wyruszyły zastępy Valarów i Maiarów oraz Eldarowie z Eldamaru, rozpoczynając Wojnę Gniewu. W jej trakcie Eärendil walczył na niebie, mając na czole Silmaril, a Vingilot otrzymał moc unoszenia się w przestworzach. W Wielkiej Bitwie zabił Ancalagona Czarnego, najpotężniejszego ze smoków, który runął z niebios, niszcząc wieże Thangorodrimu.
Po zwycięstwie Valarów i upadku Morgotha Eärendilowi oraz Elwindze nie było już dane powrócić do Śródziemia. Valarowie przeznaczyli Eärendilowi wieczną żeglugę po niebie. Vingilot został wyniesiony na firmament, a Silmaril na czole Żeglarza stał się Gwiazdą Wieczorną, najjaśniejszym światłem nocnego nieba. Eärendil uchodził odtąd za znak nadziei dla ludów Śródziemia i przewodnie światło dla ocalałych Edainów, którzy później otrzymali wyspę Númenor.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. E