Denethor II

Hasło encyklopedyczne – Postacie.
Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
image_print

Denethor II był dwudziestym szóstym i ostatnim namiestnikiem Gondoru. Syn Ectheliona II, objął władzę w roku 2984 Trzeciej Ery i sprawował ją do czasu Wojny o Pierścień w roku 3019. W roku 2976 poślubił Finduilas, córkę księcia Dol Amroth. Z tego małżeństwa urodzili się Boromir i Faramir. Finduilas zmarła po dwunastu latach małżeństwa, co wywarło trwały wpływ na charakter Denethora.

Z czasem stał się władcą zamkniętym w sobie i nieufnym. Przewidując nadchodzącą wojnę z Sauronem, polegał przede wszystkim na własnym osądzie. Posługiwał się palantírem z Białej Wieży, zdobywając w ten sposób wiedzę o ruchach wroga, lecz jednocześnie ulegając jego zgubnemu oddziaływaniu.

Śmierć Boromira oraz ciężka choroba Faramira, dotkniętego Czarnym Oddechem Nazgûla, doprowadziły Denethora do rozpaczy. W przekonaniu o nieuchronnej klęsce Gondoru postanowił spalić siebie i syna na stosie pogrzebowym. Gandalf zdołał ocalić Faramira, lecz Denethor poniósł śmierć, rzucając się w płomienie.

Spis treści

Bibliografia

  1. TEnc Roz. BIOGRAPHY
  2. DoT Roz. D

Dodaj komentarz

Translate »