Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Carcharoth był wilkiem z Angbandu w Pierwszej Erze, strażnikiem bram twierdzy Morgotha. Jego imię w sindarinie oznacza „Czerwona Paszcza”. Został wychowany przez Morgotha i należał do najpotężniejszych wilków, jakie pojawiły się w dziejach Śródziemia.
Podczas wyprawy Berena po Silmaril Carcharoth odgryzł mu dłoń, w której znajdował się klejnot, i połknął ją wraz z Silmarilem. Święty ogień Silmarila palił wnętrzności bestii, doprowadzając ją do szaleństwa. Carcharoth zbiegł z Angbandu i pustoszył ziemie Beleriandu, zabijając wszystko na swej drodze, a jego siła stała się jeszcze większa pod wpływem mocy klejnotu.
W końcu wyruszono na jego zgubę. W polowaniu wzięli udział Beren, Huan oraz król Thingol. W walce Carcharoth śmiertelnie zranił Berena i Huana, lecz sam został zabity przez psa Valarów. Z jego brzucha wydobyto Silmaril, który powrócił do Thingola.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. C