Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Aragorn I był piątym Wodzem Dúnedainów Północy i potomkiem królów Arnoru. Po upadku Arthedainu i zniszczeniu Fornostu w roku 1974 Trzeciej Ery dziedzice Isildura nie przyjmowali już tytułu królów, lecz stali się znani jako Wodzowie Dúnedainów. Zachowali jednak rodowe dziedzictwo i strzegli północnych ziem Eriadoru.
Aragorn I objął przywództwo po swym ojcu i sprawował je przez osiem lat. O jego panowaniu zachowało się niewiele przekazów. W roku 2327 Trzeciej Ery zginął w Eriadorze, napadnięty przez wilki. Po jego śmierci godność Wodza przeszła na jego syna, Aragorna II.
Bibliografia
- TEnc Roz. BIOGRAPHY
- DoT Roz. A

