Artykuł ma charakter informacyjny i porządkujący wiedzę o świecie Tolkiena. Jeśli szukasz pogłębionej analizy i interpretacji, odwiedź kategorię „Badania i interpretacje”.
Quendi, czyli „mówcy”, to nazwa, którą Elfy nadały sobie same. Zgodnie z „Ainulindalë”, wszystko, co pojawiło się na Świecie, zostało ukształtowane w wielkich motywach Muzyki Ainurów, a Ilúvatar stworzył motywy, które zrodziły rasę Elfów. Kiedy Elfy przybyły na Świat, budząc się na widok Gwiazd i dźwięk wody, stało się to, jakby Muzyka Sfer narodziła się w nich. Głosy Elfów były piękne i subtelne, a one same były ciekawe wszystkiego i przemierzały Świat, nazywając wszystko, co zobaczyły. Elfy były nauczycielami innych ras i stworzeń na Ziemi, które miały uczyć się mowy i śpiewu. Ich język, quenya, stał się pierwszym językiem Świata, z którego pochodziły wszystkie inne języki. Język Quendi był najpiękniejszy dla tych, którzy kochali piękno w różnych formach.
Olbrzymie Enty były pierwszą rasą, która nauczyła się mowy od Quendi. Wkrótce umiejętność ta rozprzestrzeniła się, a nawet Ludzie oraz źli Orkowie i Trolle nauczyli się jej używać. Quenya była pierwszym językiem Quendi, ale nie jedynym. Avari i Elfy Leśne używały dialektów, które zmieniały się przez Ery Gwiazd i Słońca, podobnie jak zmieniały się ziemie Śródziemia. Język Teleri, wygnanych na Tol Eressëę, był również dialektem starożytnej mowy. Jednak wśród Vanyarów i Noldorów w Nieśmiertelnych Krainach quenya pozostała bliska językowi używanemu w czasie Przebudzenia.
Język sindariński, który stał się powszechnie używany w Śródziemiu przez Sindarów, zastąpił quenyę, szczególnie w Trzeciej Erze Słońca. Tylko Eldarzy, Entowie i wodzowie Dunedainów znali quenyę, ale nie był to język codziennego użytku. Używano go w ceremoniach, pieśniach, romantycznych opowieściach oraz historycznych relacjach Wysokich Elfów.
Bibliografia
- TEnc Roz. Sociology
- DoT Roz. Q